( 167 ) 



Funkia ovata Spr. 



Vóór de vorming der eerste hout vaten, valt bij Funkia 

 ovata aan eene dwarse doorsnede van den wortel in hoofd- 

 zaak hetzelfde waar te nemen als bij Iris Guldenstaedtiana. 

 De binnenste cellen van het peribleem liggen in radiale 

 rijen, op dezelfde wijze ontstaan als bij Iris. Wat de 

 grens tusschen peribleem en pleroom aangaat, valt ook 

 weder hetzelfde op te merken. In de binnenste cellaag 

 van het peribleem komen echter minder radiale deelingen 

 voor ; het gevolg hiervan is, dat het aantal cellen der kern- 

 scheede, welke uit genoemde laag ontstaat, geringer wordt 

 dan dat van het pericambium. De cellen van deze beide 

 lagen wisselen dan ook niet zoo regelmatig met elkander af, 

 als dit bij Iris het geval is. Tusschen de jonge cellen van 

 het peribleem vormen zich driehoekige en weldra ook vier- 

 hoekige intercellulaire ruimten. Wanneer de celdeelingen op- 

 houden, beginnen ze zich te vormen langs de buitenzijde 

 der toekomstige kernscheede, wier cellen zich meestal een 

 weinig in tangentiale richting hebben uitgerekt. Na de vor- 

 ming der eerste hout vaten, welke zich hier tegen het peri- 

 cambium aanleggen, openbaren ze zich algemeen bij de 

 radiale wanden der aangrenzende schorscellen, waar ze meest 

 eene driehoekige, doch niet zelden ook eene vierhoekige 

 gedaante aannemen. Ook aan de binnenzijde vormen zich 

 dan in bijna alle celhoeken kleine driehoekige intercellulaire 

 ruimten (zie fig. 13 en 14). Ten tijde van de ontwikkeling 

 der kernscheede worden deze laatsten, waar ze zich tegen- 

 over de bastbundeltjes bevinden, met eene het licht weinig 

 brekende stof gevuld ; aanvankelijk worden ze kleiner en 

 ronden ze zich af J ten slotte verdwijnen ze geheel. 



Na het ophouden der celdeelingen, nemen de celwanden 

 aan de buiten- en binnenzijde der kernscheede meer in dikte 

 toe dan die der aangrenzende cellagen ; vooral is dit het 

 geval aan de buitenzijde (fig. 13 en 14). Deze sterkere 

 wandverdikking, die veel punten van overeenkomst heeft 

 met die, welke we bij Iris aangetroffen hebben, is ook hier 

 voornamelijk het gevolg van de aanzienlijke dikte, welke 



