( 172 ) 



treerd zwavelzuur 'fig. 18 cm.), legt ze zich in jongen toe- 

 stand bij buiten- en binnenwand in kronkels, waardoor ze 

 min of meer van de » Mittellamelle" losraakt. Deze (fig. 

 18 m) is dan, doordien ze niet merkbaar gekleurd wordt, 

 tusschen de bruin gekleurde en gekronkelde verkurkte mem- 

 braan en de blauw gekleurde en opgezwollen primaire 

 verdikking der aangrenzende cellen duidelijk waarneembaar. 

 In volwassen toestand echter (fig. 22) met bovengenoemde 

 reagentia behandeld, blijft de verkurkte membraan innig met 

 de » Mittellamelle" verbonden en vertoont ze geen kronkels. 



Om nader in den bouw der zijwanden door te dringen, 

 moeten we gebruik maken van. kaliumchloraat en salpe- 

 t er zuur; wanneer we de volwassen kernscheede hiermede ver- 

 wannen, wordt, voordat de eerinezuur-reaetie zich vertoont, 

 de » Mittellamelle" opgelost, zonder dat de verkurkte mem- 

 braan zich in plooien legt, tengevolge waarvan het moei- 

 lijk is waar te nemen of de cellen der kernscheede geïsoleerd 

 zijn geworden. Om dit te weten te komen, behandelde 

 ik haar met iodium en zwavelzuur, waardoor de verkurkte 

 membranen geel gekleurd werden en kronkelingen aanna- 

 men, tengevolge waarvan de cellen van elkaar verwijderd 

 werden. Het gelukte me niet, zooals in andere gevallen, 

 de plaats, waar zich vroeger de CASPARï'sche vlek bevond, 

 terug te vinden, ook niet met behulp van iodium en zwa- 

 velzuur. 



Na de vorming der verkurkte membraan, komt bij de 

 kernscheedecellen een secundaire wand tot ontwikkeling. 

 In volwassen toestand (zie fig. 21 s. w.) bezit deze langs 

 den buitenwand, de zij- en de dwarswanden, slechts eene ge- 

 ringe dikte, daarentegen bereikt hij eene aanzienlijke dikte 

 langs den binnenwand. Langs alle wanden is de secundaire 

 verdikking van poriën voorzien (fig. 21 po); bij den bin- 

 nenwand zijn ze nu eens wat wijder, dan weder wat nauwer, 

 dikwijls aan beide uiteinden wat verwijd, zelden vertakt. 

 Met Schültze's reagens wordt de secundaire wand groen- 

 achtig blauw gekleurd, terwijl men langs het lumen een' 

 groenen rand kan onderscheiden. Met phloroglucine en zout- 

 zuur neemt hij eene roode tint aan, tengevolge eener ver- 



