( 186 ) 



Bij den kikvorsen bleek van de tweelingkegels degene, 

 die geen sterk lichtbrekend kogeltje in het uiteinde van 

 het binnenlid bevat, niet bewegelijk, althans niet in verge- 

 lijking met den anderen tweeling (kogel-kegel). Een derde, 

 kleinere soort van kegels, tot dusverre onbekend, gedroeg zich 

 meer als de laatste. Er schijnen overgangen tusschen bei- 

 den voor te komen. Spreker houdt het voor niet onmo- 

 gelijk, dat het jonge kogelkegels zijn, bestemd de oude, die 

 in het leven te gronde gaan, te vervangen. Omtrent nor- 

 male degeneratie en regeneratie in het netvlies zullen af- 

 zonderlijke onderzoekingen moeten worden ingesteld. 



Bij alle kegels is slechts het door Spreker als »proto- 

 plasmatisch gedeelte" gekenmerkte bestanddeel van het bin- 

 nenlid actief bewegelijk. Het » opticus-ellipsoid" behoudt 

 nagenoeg zijn constanten vorm en afmetingen. 



Het absoluut en relatief bedrag der photomechanische 

 reacties der kegels hangt, behalve van de diersoort, voor- 

 namelijk af van de intensiteit en den duur der verlichting 

 en van de golflengte. Bij het klimmen van de intensiteit 

 en den duur, van nul af, neemt de lengte der binnenleden 

 eerst snel, dan langzamer af. Reeds matig diffuus daglicht 

 kan binnen 10 — 15 minuten (kikvorsch) eene nagenoeg 

 maximale contractie voortbrengen : den toestand, waarin de 

 kegels tot nu toe bijna zonder uitzondering werden afgebeeld 

 en beschreven. 



Proeven, waarin de dieren minuten tot uren lang achter 

 rood of groen glas vertoefden, waarvan het absorptiever- 

 mogen met behulp van Spreker's mikrospectraalphotometer 

 bepaald was, bewezen dat de werking der meer breekbare 

 stralen op de kegels gemiddeld grooter is dan die der min- 

 der breekbare. Toch kunnen ook deze bij langeren duur 

 eene maximale verkorting voortbrengen. Het pigment kon in 

 rood licht, ook bij eene maximale verkorting der kegels, boven 

 en buiten de kegellaag blijven zitten, evenals in volkomen 

 duisternis : een nieuw bewijs van de betrekkelijke onafhanke- 

 lijkheid van beide verschijnselen van elkander. Het daalde 

 daarentegen achter groen glas betrekkelijk zeer sterk (reeds 

 door Angelucci opgemerkt). 



