( 191 ) 



Na Fankhauser slaagde niemand er meer in, prothalliën 

 van eenige Lycopodiumsoort te vinden of te kweeken; mis- 

 schien ontstond er zelfs eenig, zooals thans blijkt geheel 

 ongegrond, scepticisme ten opzichte der juistheid zijner waar- 

 neming. 



De eenige, die nog iets omtrent het prothallium eener 

 Lycopodiumsoort heeft medegedeeld, is de Oostenrijksche 

 botanist Beck. Deze berichtte in 1880 over uitzaaiproeven 

 met sporen van Lycopodium inundatum en van Lycopodium 

 clavatum. De sporen der laatste soort leefden na tweejarige 

 cultuur nog wel, doch brachten het zelfs niet tot eene enkele 

 celdeeling. Die der eerste soort vormden eironde lichaampjes 

 zooals die, in 1858 door de Bauy verkregen; de grootsten, 

 welke Beck waarnam, telden echter slechts tien cellen. 



Vroeger had ik reeds getracht, door uitzaaiing van sporen 

 van tropische Lycopodium's uit de Leidsche plantenkassen, 

 prothalliën te kweeken, doch zonder het minste gevolg. 



Sedert mijn verblijf te Buitenzorg, heb ik bij herhaling 

 er naar gestreefd, Lycopodium-prothalliën te vinden; einde- 

 lijk is de verlangde uitkomst verkregen. 



Thans kan ik verklaren, dat, in den loop van dit jaar, 

 in de Buitenzorger Annales eene volledige beschrijving zal 

 verschijnen der prothalliën van ten minste drie verschillende 

 soorten van Lycopodium. 



Hier mogen eenige hoofdzaken vermeld worden betref- 

 fende de prothalliën van Lycopodium cernuum, welke ik in 

 het wild gevonden en later ook gekweekt heb; de gevon- 

 dene en de gekweekte stadiën sluiten zich aan elkander aan, 

 zoodat ik, in mijne latere uitvoerige behandeling, de geheele 

 ontwikkelingsgeschiedenis, van de kieming der sporen af, 

 zal kunnen beschrijven. 



Het prothallium van Lycopodium cernuum is uiterst klein ; 

 in den regel bestaat het uit een meest vertikaal staand 

 asje, bedekt met een kroontje van kleine, bladachtige, meer 

 of minder gekrulde lobben. Het onderste gedeelte van het 

 asje, wortelharen dragend, steekt in den bodem, en is niet 

 zeer chlorophylhoudend ; het bovenste gedeelte, met het 

 kroontje van lobben, staat vrij boven de opppervlakte van 



13* 



