( 201 ) 



van 3,6 gr. ruw product na aftrek van alkoholgehalte. 

 Met ammoniumsulfaat scheen het geen ureum te vormen 

 (een vergelijkende proef werd gedaan met kaliumcyanaat 

 onder genoegzaam dezelfde omstandigheden). N. cyanuur- 

 zuur aethyl geeft onder deze omstandigheden zeer weinig 

 van eenig neerslag. Nog zou kunnen toegevoegd worden, 

 dat de moederloog van het afzetsel bij koken met staan- 

 den afkoeler slechts zeer weinig afzet (naar Arth *) kan 

 NH 3 . C0 2 . OC 2 H 3 met potassa in alkohol geven OCNK). 

 Gemeld afzetsel geeft eerst na toevoeging van zoutzuur de 

 reactie op ammoniak met de vloeistof van Nessler onder 

 vrijkomen van kooldioxyde, zooals kaliumcyanaat. De wate- 

 rige oplossing geeft een overvloedig neerslag met baryumni- 

 traat (niet het geval met kaliumcyanaat). Ook dit onder- 

 zoek zal worden voortgezet. 



N. cyanuurzuur aethyl en chloorwaterstof. Reeds vroeger f) 

 werd medegedeeld, dat dit cyanuraat chloorwatestof opneemt, 

 terwijl 0,349 gr. bij een proef in gewicht vermeerderde tot 

 0,445 gr . Ten einde het cyannaat beter te kunnen verza- 

 digen met dit gas, werd het opgelost in aether (zuiver). 

 Bij doorleiden zetten zich weldra kristallen af (van additie- 

 product). Na staan onder een exsiccator bleek, dat 1,043 gr. 

 cyanuraat was vermeerderd tot 1,335 gr.. In het eerste geval 

 zou dan 21,5 p. c. aan chloorwaterstof zijn opgenomen en 

 in het andere 21,8 p. c, zoodat het nemen van aether niet 

 veel bad gebaat. Daarom werd n. cyanuurzuur aethyl aan- 

 vankelijk gesmolten en alzoo gehouden, en eerst toen chloor- 

 waterstof doorgeleid; 0,9] 4 gr. cyanuraat was vermeerderd 

 tot 1,097 gr.. Het bleek evenwel, dat bij gewone tempe- 

 ratuur het additieproduct langzaam wordt ontleed, en daar 

 het geheel minder bedraagt in gewicht dan de oorspronke- 

 kelijke stof, trad blijkbaar C 2 H 5 Cl uit. Zoo werd de 1 ,043 

 gr. cyanuraat na eerst te zijn vermeerderd tot 1,335 bij 

 staan gedurende vele dagen 0,867 gr., en de 0,914 gr. 



*) Buil. Soc. Chim. T. 41, 334 (1884). 

 f) Zie B. V, 400. 



