( 270 ) 



naar 't middelpunt nimmer afneemt. Voor kern en schil 

 zoekt men in dit geval elk eene gelijkmatige dichtheid. 

 Neemt men verder de kleine as der kern zoo, dat de dicht- 

 heid van de buitenste schil die wordt, welke aan 't aard- 

 oppervlak is waargenomen, zoo vindt men daarbij voor de 

 dichtheid der kern de minimumdichtheid in het aardmiddel- 

 punt. Geeft men aan de kleine as der kern eene andere 

 waarde, zoo vindt men voor kern en schil twee dichtheden, 

 welke de uiterste grenzen zijn van de mogelijke dichtheid 

 voor alle punten van het aardellipsoïd, gelegen in het op- 

 pervlak, dat wij als grensvlak der kern aannamen. 



Belangrijker zijn echter de gevolgtrekkingen, welke ver- 

 kregen werden, nadat de schrijver aan zijne onderstelling nog 

 deze verdere heeft toegevoegd, dat de toeneming van dichtheid 

 naar het middelpunt steeds Langzamer plaats vindt. In de 

 eerste plaats wordt dan eene splitsing gezocht zoo dat de 

 dichtheid in de kern gelijkmatig is en in de schil regel- 

 matig afneemt van de waarde, die zij in de kern heeft, tot 

 die, welke aan 't oppervlak der aarde wordt waargenomen. 

 Zoekt men dan ellipsoiden met kleinere kern van standvastige 

 dichtheid en eene schil van verder regelmatig afnemende 

 dichtheid, welke dus aan 't oppervlak niet tot de waarge- 

 nomen dichtheid voert, zoo is de dichtheid van de kern de 

 bovenste grens van de dichtheid van alle punten op haar op- 

 pervlak. Zoekt men ellipsoiden met grootere kern van regel- 

 matig afnemende en schillen van verder eveneens regelmatig, 

 doch nu sneller afnemende, dichtheid, zoo geeft de dichtheid 

 aan 't grensvlak van schil en kern weder de maximumdicht- 

 heid voor de punten in de aarde, op dit grensvlak gelegen. 

 De grafische voorstelling van de dichtheid van kern en schil 

 als functie van de kleine as der lagen, levert in deze beide 

 gevallen voor elk mogelijk grensvlak van kern en schil een 

 paar rechte lijnen van verschillende hellingen, welke met 

 de uiteinden aaneensluiten. Een scherpzinnig onderzoek 

 van den schrijver leert nu, dat de inhullende van deze lijn- 

 stelsels de grafische voorstelling is van de minimumgrens 

 der dichheid van eene laag, als functie van hare kleine as. 



In het derde stuk van zijne verhandeling worden de ge- 



