( 324 ) 



mij opmerkzaam te maken op een verhandeling van Wol- 

 laston (Phil. Transactions. 1824. T. 114. P. I. p. 247): 

 »On the appearant direction of the eyes in a portrait," 

 waarvan ik met groote belangstelling kennis nam. 



Wollaston wijst op het wit der oogen, als aanwijzende 

 de richting van den blik, in betrekking tot die van het 

 aangezicht Hoe deze laatste bij de beoordeeling in aanmer- 

 king komt, toont hij op verrassende wijze aan, door onder 

 een paar oogen op een het aangezicht bedekkend blad een 

 anders gericht aangezicht te brengen. Wij weten trouwens, 

 dat de oogen van een persoon, die ons fixeert, bij draaiing 

 van het hoofd van vorm veranderen, terwijl ze ons ken- 

 nelijk blijven aanstaren. En ziet men zich zelve in een 

 spiegel, dan kan men, een zijner oogen in de richting van 

 een op den spiegel zichtbaar punt blijvende fixeeren, het 

 zoover brengen, dat het oog niet alleen zijn richting, maar 

 volmaakt denzelfden stand in de ruimte behoudt, terwijl het 

 hoofd draait om het oog. 



Wollaston weet blijkbaar zeer goed, dat alle schijnbe- 

 weging op een vlak uit de regelen der perspectief te ver- 

 klaren is. Hij spreekt alleen niet uit, dat zij haren grond 

 vindt in het achterwege blijven van de parallactische be- 

 weging, die de voorstelling der derde dimensie deed verwach- 

 ten, en gewaagt slechts van perspectivische projectie, zon- 

 der op de overige generatoren der derde dimensie acht te 

 slaan. 



Ophelderingen, door de Heeren Korteweg en J. A. C. 

 Oüdemans gevraagd, worden door den spreker gegeven. 



De Heer Korteweg zegt vroeger meermalen zijne gedach- 

 ten te hebben laten gaan over de schijnverplaatsingen op 

 schilderijen. Komen op eene schilderij voorwerpen voor van 

 bekenden eenvoudigen grondvorm, dan kan in den regel het 

 oogpunt worden bepaaald, van waaruit de schilderij behoort 

 gezien te worden. 



Nu is het echter zeer opvallend dat men, van uit ver 

 ter weerszijde van het oogpunt verwijderde standpunten, toch 

 meestal nog een zeer bevredigenden indruk ontvangt. Bij 

 eenige oplettendheid bemerkt men dan echter, dat de voor- 



