( 339 ) 



brengen. Toch mogen wij het geval stellen, dat de meetkun- 

 dia-e vorm van eiken geleider onveranderd wordt gehouden» 



Ten einde omkeerbare veranderingen te verkrijgen moe- 

 ten wij nl, uitwendige krachten invoeren, die in staat 

 zijn het stelsel in een bepaalden toestand te houden, dus be- 

 halve een op de gasmassa werkenden druk ook krachten, die 

 op de conductoren werken. Deze laatste kunnen voor een 

 stelsel geleiders van volkomen onveranderlijken vorm bestaan 

 in een kracht en een koppel voor elk daarvan, maar moeten 

 als de vorm veranderlijk is voor elk oppervlakteelement van 

 eiken geleider eene bepaalde grootte hebben. Bestaan een- 

 maal die krachten en worden ze steeds naar den toestand 

 van het systeem geregeld, dan kunnen wij bij de toepassing 

 van de wetten der warmtetheorie elke willekeurige vormver- 

 andering onderstellen, en ook de uitwendige krachten steeds 

 zoo regelen, dat de meetkundige vorm van eiken geleider 

 dezelfde blijft. 



In deze laatste onderstelling, die wij voortaan maken, zal 

 men om den arbeid te vinden, dien de uitwendige krachten 

 verrichten, voor eiken geleider al deze krachten tot eene 

 enkele kracht en een koppel kunnen samenstellen, en den 

 arbeid dezer laatste berekenen. Die kracht en dat koppel 

 zijn noodig om evenwicht te maken met de electrische af- 

 stootingen, die de geleider van de overige ondervindt ; zij 

 verrichten een positieven of negatieven arbeid bij elke toe- 

 nadering of verwijdering der deelen van den overbrenger, 

 dus bij elke capaciteitsverandering. 



Onder de onafhankelijk veranderlijken echter behoeven 

 thans, behalve T, v, E nog slechts die opgenomen te wor- 

 den, welke den onderlingen stand der geleiders bepalen. Voor 

 een dezer grootheden kunnen wij altijd de capaciteit C van 

 het stelsel nemen, de overigen willekeurig kiezen. Zijn deze 

 laatste eens gekozen dan kunnen wij volstaan met zulke 

 veranderingen van den overbrenger, waarbij zij constant 

 blijven en alleen C varieert. 



Eindelijk kunnen wij nog, zoo wij willen, in het stel 

 onafhankelijk veranderlijken E en C vervangen door E en <p, 

 zoodat het dan wordt T, v, E, y . . . . 



