( 380 ) 



met T. Daar nu met klimmende waarde van p de groot- 

 heid x zeker toeneemt als t kleiner wordt, zal als een nega- 



d j? 

 tieve waarde van — - weder in een positieve verandert dat 



Oj -L 



niet aan den noemer, maar aan den teller in den factor 



van -— r in vergelijking (3) moeten toegeschreven worden, 

 1 



d 7) 

 en zal er dus een drukking zijn waarbij — — = is. Zoo- 



d T 



dat dus de lijn, die de betrekking aangeeft tusschen den 

 druk waaronder het hydraat bestaan kan, en de tempera- 

 tuur waarbij die druk aanwezig is, het volgende verloop 

 kan hebben. Bij c>« gelijkt zij op een gewone logarith- 

 mische lijn, zooals die bij spanning van verzadigde dampen 

 o. a. bekend is. Naarmate x tot o, nadert, stijgt zij sneller, 

 en bij x = c heeft zij een vertikale raaklijn. Daarna buigt 

 zij terug met de holle zijde naar beneden. De helling ver- 

 mindert en gaat over in een richting, evenwijdig aan de 

 temperatuur-as. Is dit punt bereikt, dan keert zij weder, 

 om van nu af weder met toenemende waarde van t voort- 

 durend te stijgen. Aan deze uitkomsten moet eenige veran- 

 dering aangebracht worden, als er verschil is in de densitei- 

 ten van het vaste hydraat en de oplossing, maar de daardoor 

 teweeggebrachte wijzigingen zijn waarschijnlijk altijd gering. 

 Niet altijd komt de geheele aldus beschreven lijn voor. 

 Dit hangt af van de spanning, die het gas kan uitoefenen 

 alvorens tot vloeistof over te gaan. Is dit punt bereikt, 

 dan ontstaat een nieuw discontinuiteitspunt, en van dan af 

 stijgt de druk zeer snel met de temperatuur, of neemt af 

 volgens den regel, die hieromtrent bij den invloed van druk 

 op het vriespunt bekend is. 



— De Heer van Bemmelen deelt het volgende mede: 

 De Heer Bakhuis Roozeboom heeft in aansluiting aan zijne 

 vroegere onderzoekingen omtrent de hydraten van S0 2 , Cl 2 

 en Br 3 , thans de dissociatiespanningen dier hydraten bepaald 

 beneden 0°. 



Aanleiding hiertoe gaf eene mededeeling van den Heer 



