( 389 ) 



In den laatsten tijd nu heeft de Heer van Genderen 

 Stort het netvlies der duif, zoowel na verblijf in het don- 

 ker (donkerduif) als na verblijf in het licht (lichtduif), aan 

 een nader onderzoek onderworpen en daarbij de volgende 

 uitkomsten verkregen. 



Het netvlies der duif vertoont een geel en een rood veld. 

 Het laatste, van bijna ronden vorm, bepaalt zich schier uit- 

 sluitend tot het bovenste temporaal-quadrant ; al het overige 

 is geel veld. 



In het gele veld, en wel ongeveer in de as van het oog, 

 ligt de fovea centralis, een kleine groeve, omringd door 

 een verheven zoom, zich van de chlorioïdeaalzijde voordoende 

 als een rood stipje. Het roode veld strekt zich tot in de 

 nabijheid dier groeve uit, daarvan slechts gescheiden door 

 een smalle strook van het groene veld. 



In het gele' veld nu komen voor : 



1. Enkelvoudige kegels, met draadvormige buitenleden en 

 dikkere binnenleden, vertoonende een zoogenoemd opticus- 

 ellipsoïde (vroeger bij de duif niet gezien), en wel drie 

 soorten : 



a. met kleine groene kogels; 



b. met groote roode kogels; 



c. met oranje-kogels, grooter dan de groene van a, kleiner 

 dan de roode van b. 



Van deze zijn a de kortste, c de langste, b van gemid- 

 delde lengte. 



2. Dubbelkegels, waarvan de hoofdkegel in zijn opticus- 

 ellipsoïd een grooten groenen kogel bevat, meer periphe- 

 risch dan de kogels der enkelvoudige, terwijl de bijkegel, 

 waarvan het binnenlid als een lange spoel aan het proto- 

 plasmatisch gedeelte van den hoofdkegel innig verbonden is, 

 in haar peripherisch uiteinde roodbruine pigmentdroppeltjes 

 herbergt. Zij komen in grooten getale voor. 



3. Staafjes, even menigvuldig als de dubbelkegels. 



In de fovea ontbreken de staafjes en zijn de onder 1 en 

 2 vermelde vormen veel fijner en korter. 



Onder den invloed van licht nu trekken de binnenleden 

 der enkelvoudige kegels zich samen, en wel bepaaldelijk 



