( 390 ) 



het protoplasmatische gedeelte, zoodat het zoogenoemde 

 opticus-ellipsoïde tot de membrana limitans nadert. Ook 

 van de dubbelkegels trekt het protoplasmatische gedeelte 

 der hoofdkegels zich samen, waarbij in het binnenlid van 

 den bijkegel zich een groot ellipsoïdvormig lichaam ont- 

 wikkelt, dat nabij de limitans komt te liggen. 



Tevens ondergaan de staafjes bij de duif eigenaardige 

 veranderingen, die bij den kikvorsch niet zijn opgemerkt. 

 In het donker namelijk, terwijl de binnenleden der ke- 

 gels en bij kegels weer dunner en langer worden, zwellen 

 de binnenleden der staafjes tot groote, sterk lichtbrekende, 

 soms afgeplatte ellipsoïden op, op profiel-coupes sterk in 

 het oog vallende en de ontstane ruimten innemende, In 

 de lichtduif hebben ze voor de minder sterk lichtbre- 

 kende ellipsoïdische binnenleden der dubbelkegels plaats ge- 

 maakt. 



In de fovea centralis, waar de staafjes ontbreken, is 

 samentrekking van de protoplasmatische gedeelten der ke- 

 gels en dubbelkegels evenzeer waar te nemen. 



In het roode veld vindt men : 



1. Enkelvoudige kegels, grooter dan die van het gele veld 

 en dichter bij elkander staande, en wel: 



a. met kleine oranje-kogels; 



b. met groote roode kogels en rood gepigmenteerd bin- 

 nenlid ; 



c. met iets kleinere oranje-kogels; 



d. met kleine geel-groene kogels. 



De lengten der kegels nemen toe van a tot d. 



2. Dubbelkegels, en wel twee soorten : 



a. zoodanige, waarvan de hoofdkegel een oranje-kogel 

 bevat ; 



b. zoodanige, waarvan de hoofdkegel een kleinen licht 

 groenen of bijna ongekleurden kogel insluit. 



3. Staafjes, geheel ontbrekende, of althans zeer spaar- 

 zaam in het midden, naar de peripherie van het roode veld 

 meer en meer toenemende. 



Van al deze vormen van enkelvoudige kegels en dubbel- 

 kegels van het roode veld trekken, onder den invloed van 



