( 399 ) 



Zij luidt: » Wanneer wegruiming niet mogelijk of niet raad- 

 zaam is, bedekke men den vuilnishoop of mestvaalt, of het ver- 

 spreide vuil, met eene laag houtskool, turf molm, asch of aarde, 

 of wel met plaggen 1 . Ook het turfstrooisel verdient hierbij 

 zeer in aanmerking te komen. 



Ten slotte nog eene opmerking: 



Het eigenlijke werk bij het opruimen, vervoeren en ont- 

 smetten, zal niet altijd onder streng en deskundig toezicht 

 kunnen geschieden. Zelfs dan, als de ontsmetters met den 

 besten wil bezield zijn om hun plicht te doen, is het moge- 

 lijk, dat iets over het hoofd gezien of verzuimd wordt. Zal 

 het ontsmetten afdoende helpen, dan moet met alle kracht 

 gewaakt worden, dat er niets over het hoofd gezien of ver- 

 zuimd worde. Om aan dit bezwaar te gemoet te komen, 

 kent men maar één, maar gelukkig tamelijk afdoend, mid- 

 del, en dit is: 



Het personeel vooraf en bij herhaling stelselmatig oefenen, 

 om alle verrichtingen in eene bepaalde volgorde en steeds op 

 dezelfde wijze te doen. 



Het zou daarom overweging verdienen, in het regulatief te 

 bepalen, dat de werkzaamheden bij het ontsmetten geschieden 

 zullen volgens een voorschrift, waarin vermeld staat, welke 

 voorwerpen de ontsmetters zullen meevoeren, wat ze het eerst 

 en wat ze later zullen doen, en hoe ze het moeten doen. 



Wanneer in het Gesundheitsambt te Berlijn, onder de 

 leiding van Roberï Koch, Doctoren en Professoren geoefend 

 worden in het kweeken en vernietigen van smetstoffen, wordt 

 dit (om met een minimum tijd en moeite een maximum van 

 goede uitkomsten te verkrijgen) geleerd door bepaalde hand- 

 grepen voor te doen en te laten nadoen, ongeveer zooals bij 

 de oefeningen in den wapenhandel. 



Hetgeen in Berlijn voor Doctoren en Professoren goede 

 uitkomsten geeft, is met uitstekend gevolg te Parijs toegepast 

 bij de opleiding van ontsmetters. Zou eene dergelijke oefe- 

 ning voor toekomstige Nederlandsche ontsmetters dan onnoo- 

 dig zijn? 



26< 



