(423) 



zonder twijfel aan storende invloeden, vooral aan dien der 

 concentratie, toe te schrijven. 



In verband met mijne vroegere onderzoekingen omtrent 

 alkaloïden, wenschte ik nu nog ééne vraag beantwoord te 

 zien, namelijk of overmaat van basis, aan de neutrale zouten 

 toegevoegd, eenigen wijzigenden invloed op het S. D. V. van 

 het wijnsteenzuur uitoefent. Ofschoon dit wel niet te ver- 

 wachten was, heb ik er mij toch door de proef van willen 

 overtuigen. Het resultaat was echter negatief, zooals men 

 uit het volgende tabelletje zien kan, waarin ik ongeveer de- 

 zelfde concentratie heb in acht genomen, als door Landolt 

 bij zijne proeven is gekozen, maar waarbij dan veel meer 

 alcali aan het zuur was toegevoegd dan ter volledige ver- 

 zadiging noodig was. 



Gewicht 



van het 



gebezigde 



wijnsteenzuur 



op 100 C.C. 



Moleculen 



alcali op 



1 mol. zuur. 



V 



l 



gevonden. 



berekend 



op 

 C 4 H 6 O ö 



1.5874 



6 KOH 



22 C.C. 



302.8 mM. 



9°13' ) 

 9-13' 1 9nl3 ' 



+ 42°.2 



1.5800 



6 Na OH 



// // 



ii 



ii 



8°44' ) 

 8046' } 8 ° 45 ' 



+ 39o.9 



1,5684 



6 NH 3 



// // 



// 



ii 



8°54' ) 

 8^54' 1 8 ° 54 ' 



-f 41<>.3 



1.4725 



20 NH 3 



19 * 



H 



ii 



9 30' 



+ 400.5 



De uitkomst van de met wijnsteenzuur gedane onderzoe- 

 kingen strookt derhalve geheel met hetgeen ik a priori uit 

 mijne theorie meende te mogen afleiden. Vergelijken wij 

 haar evenwel met die, welke ik bij het onderzoek der meer- 

 zurige kinabases onder den invloed van zuur in overmaat 

 verkreeg, dan is er een belangrijk verschil. Bij toevoeging 

 van 2 moleculen alcali of daarmede aequivalente basis is 

 het maximum van S. D. V. bereikt, en overmaat daarvan 

 oefent geen merkbaren invloed meer uit. Daarentegen moet 

 men vooral van zwakke organische zuren veel meer dan 



