( 424 ) 



2 molec. aan 1 molec. alkaloïde toevoegen om het maxi- 

 mum te bereiken. 



Dit verschijnsel evenwel kan ons geene verwondering 

 baren, wanneer wij bedenken, dat de neutrale tartraten in 

 waterige oplossing geene ontleding of dissociatie ondergaan 

 en daarentegen de neutrale zouten van kinine en analoge 

 bases (meestal doorgaande onder den naam van zure zouten) 

 door water wel degelijk worden gedissocieerd. 



Bij de tartraten zijn er evenwel toch enkele zaken op te 

 merken, die ten zeerste de aandacht verdienen. 



1°. In de eerste plaats komt de vraag bij ons op, waarom 

 het vrije zuur zich ten aanzien van het S. D. V. anders 

 voordoet, wanneer het in water is opgelost, dan wanneer 

 het, aan eene of andere basis gebonden, daarin is verdeeld. 

 Uit het oogpunt van sommige scheikundige theorieën, zou 

 men eerder verwachten : of dat de waterstofverbinding van 

 de analoge atoomgroep zich zou gedragen geheel overeen- 

 komstig met het kalium-, natrium- of ammonium-deriYaat 

 van dezelfde reeks, of dat er trapsgewijze vermeerdering 

 van het S. D. V. zou worden waargenomen, naarmate de 

 affiniteit van zuur tot bases grooter is; en intusschen is 

 hiervan niets te bemerken. Het zuur (de waterstofverbin- 

 ding) is hier eene eigene species, en de zure en neutrale 

 zouten, waarin de waterstof der C0 2 H groepen geheel of 

 gedeeltelijk door metalen zijn vervangen, vormen twee andere 

 afzonderlijke klassen. 



Hoe het in dit opzicht met het kinazuur gesteld is, is 

 moeilijk uit te maken. Er is een verschil waar te nemen 

 tusschen het S. D. V. van het zuur in vrijen toestand en 

 in den vorm van zouten, maar dit is niet zeer groot en 

 men zou er aan kunnen twijfelen of hier weder niet de 

 invloed der concentratie in het spel is. In elk geval heeft 

 het verschijnsel een veel minder in het oog vallend karakter 

 dan bij het wijnsteenzuur. 



2°. Eigenaardig is in de tweede plaats de wijze, waarop 

 zich het radicaal Antimonyl ten aanzien van de wijziging 

 van het S. D. V. gedraagt. Berekent men het S. D. V. van 

 het wijnsteenzuur zooals het zich in den vorm van braak- 



