( 3) 



door oplossing van M l en M 2 twee andere van den vorm : 



*i = ft .F, + q' F„ J/j = ?' P, + ?2 F 3 ;2) 



welke coëfficiënten y x , q' en g 2 functiën van p 1? £>' en ;; 2 

 zijn, dus evenzeer van den vorm en den betrekkelijken stand 

 der geleiders afhangen. 



De coëfficiënten q l en q 2 worden de coëfficiënten van ca- 

 paciteit, q' de inductiecoëfficiënt der twee geleiders op elkander 

 genoemd. Deze zijn van de afmeting eener lijn ; q^ en q 2 

 zijn steeds positief, de inductiecoëfficiënt q' is altijd nega- 

 tief; ook hier laat zich bewijzen, dat de getalwaarde van 

 q <^ q-± en q 2 ten hoogste daaraan gelijk is. 



Zooals bekend, is V l eene constante over de geheele uit- 

 gebreidheid van den eersten, V 2 over die van den tweeden 

 geleider, terwijl de vergelijkingen geacht kunnen worden 

 nog geldig te zijn in het grensgeval, dat de eerste lading 

 M l in eene vaste lading q = M Y overgaat, die in een punt 

 is geconcentreerd ; wel krijgen enkele der zes coëfficiënten 

 dan eene eigenaardige beteekenis, die echter het gebruik 

 der vergelijkingen (1) en (2) ook in dit geval niet uitsluit. 



De coëfficiënten q volgen derhalve uit de coëfficiënten p 

 en omgekeerd. Substitutie der waarden van M 1 en M 2 van 

 (2) in (1) geeft twee identieke vergelijkingen in V 1 en F 2 , 

 waaruit voor de zes coëfficiënten de volgende drie onderling 

 onafhankelijke betrekkingen ontstaan : 



Pi9i + P'q' — l'i PY + P292 — !i Piq' + p'92 = ... (3) 

 Stellen wij kortheidshalve : 



PlP-2 -P'' 2 = £> en q x q % - q* = D' (3 fl ) 



dan volgt terstond : 







? 2 



<--$. 







*--%> 



o — ^ 



9* — D 



. . . (4) 



