SMELTPÜNT EN KOOKPUNT VAN BROOMCYAAN. 



DOOR 



E. MULDER. 



Het smeltpunt van broomcyaan is naar Löwig *) 4°, 

 Serullas *) 16°, en volgens Bi:neau f) blijft dit lichaam nog 

 vast bjj 40°. Naar aanleiding dezer opgaven wordt in de 

 Dict. de Chimie van Wurtz (art: bromure de cyanogène, 

 geteekend A. N.) gezegd: »cette grande diflerence entre les 

 résultats obtenus est inexplicable, a moins qu'il n'existe 

 plusieurs bromures de cyanogène isomériques qu'auraient été 

 confondus." Er is echter nog wel een ander geval mogelijk, 

 dat namelijk deze bepalingen iets te wenschen overlaten, en 

 dit is inderdaad aan te nemen. Het smeltpunt van broom- 

 cyaan bleek ongeveer te zijn 52°. Bij nagenoeg 16° wordt 

 de massa wel wat meer doorschijnend, maar dit behoeft nog 

 geen aanleiding te geven tot een aannemen van isomerifi- 

 catie. Na smelten en andermaal vast worden, blijft het 

 smeltpunt onveranderd. Het kookpunt is gelegen bij onge- 

 veer 61,3° bij 750 mm. (gecorr.). Tusschen smeltpunt en 

 kookpunt bestaat dus slechts een verschil van 9,3°. Een be- 



*) In zijn Lehrb. d. org. Chem. S. 688 (1881) zegt Beilstein, dat het 

 kookpunt van broomcyaan hooger is dan 40° volgens Bineatj; ongeveer 

 hetzelfde treft men aan in de Physikalische Tabelle van Landolt en Börn- 

 stein, waarin staat, dat het kookpunt naar Bineau ongeveer is 40°. In 

 het werk van Gerhardt: Traite de Chim. org. T, I. 4-59 en de Biet. de 

 Chim. van Wue,tz p. 1081, is alles goed opgegeven. 



f) Annal de Chim. et de Phys. Sér. 2. T. 68, 424. 



