( 119) 



stemmen. Het bestaan van tusschenschotten en het afbre- 

 ken van de draden ter hoogte dier tusschenschotten, bleek 

 Sporendonema met Toruia gemeen te hebben, en dienovereen- 

 komstig kon er nu ook geene sprake meer wezen van sporen, 

 in volle vrijheid in de draden van den onderzochten fungus 

 opgesloten. 



Onder de oudere auteurs, die de waarneming van Desma- 

 zières voor goede munt opnamen, noemen wij, als een 

 der meest beroemde, Elias Fries. Deze ging zelfs zoo ver, 

 ook de latere Achlya prolifera, eene Saprolegniacee, die 

 echter toen ter tijde voor het eerst in korte termen be- 

 schreven was, onder het nieuwe geslacht op te nemen, en 

 de reeds bekende Toruia epizoa eveneens daarheen te verwij- 

 zen en met de naam van Sporendonema Sebi te bestempelen. 

 Al deze foutieve bepalingen werden door latere mycologen, 

 met betere instrumenten toegerust, verbeterd, maar daarmede 

 was nu ook Sporendonema voor goed van de lijst der ge- 

 slachten in het Rijk der Fungi afgevoerd. 



Onder deze omstandigheden kan het geene verwondering 

 wekken, dat ik hoogelijk verrast was, toen ik, eenige weken 

 geleden, te midden van een runbed in eene der warme kas- 

 sen van den Amsterdamsen en hortus, kluitjes aarde vond, 

 met een half wit, half bruinachtig draadnet bedekt, welks 

 onderdeden, bij een nauwkeurig onderzoek, mij bleken aan 

 de hoofdvereischten van het vroeger door Desmazières ge- 

 vormde, doch door lateren weder aan de vergetelheid prijs- 

 gegeven geslacht Sporendonema te voldoen. 



Voornoemd draadnet bestond (Fig. 1) uit ten deele krui- 

 pende, ten deele overeindstaande, kleurlooze, onregelmatig 

 vertakte draden, waarvan gene, zooals gewoonlijk, het vege- 

 tatieve gedeelte of het mycelium, deze het generatieve ge- 

 deelte vertegenwoordigen. Beiden waren meest met uiterst 

 fijne naaldjes van eenig kalkzout (geene koolzure kalk) be- 

 zet. In de kruipende draden vond ik tusschenschotten, doch 

 in de overeindstaande niet. Nu echter bleek het dat deze 

 laatsten, met de sporevorming belast, deze sporen niet aan 

 hunne toppen of ter zijde aan armpjes droegen, ook niet 

 afzonderlijk afsnoerden of in ketens voortbrachten, maar 



