( 170 ) 



Gelijk bekend is, geldt zij als criterium voor vaste ver- 

 bindingen in dissociatie. 



Hare toepassing op vloeistoffen gaf tot nog toe slechts 

 negatieve uitkomsten, dewijl nog geene vloeibare verbinding 

 gevonden werd die, bij gelijkblijvende temperatuur, eene 

 zelfde spanning behield, onafhankelijk van de hoeveelheid 

 gas, welke door dissociatie verwijderd was. 



Dit bleek niet alleen voor de gewone gasoplossingen 

 (Isambert en Debray), maar ook voor stoffen als SC1 4 en 

 SC1 2 (Isambert en Michaëlis), welke zich ten opzichte der 

 spanning gedroegen als oplossingen van CI2 in S 2 Cl 2 , aan- 

 gezien de spanning bij vermindering van chloorgehalte steeds 

 daalde. Isambert en Michaëlis leidden uit hunne waarnemingen 

 niet dezelfde gevolgtrekking af. Of men eene vloeistof, zooals 

 SCI4, die zich onder den invloed van andere stoffen als 

 chemische verbinding gedraagt, ook op zich zelve als zoo- 

 danig mag beschouwen, is voorzeker door de toepassing van 

 Debray's wet niet uit te maken, zoolang nog niet bekend 

 is of er eene dergelijke vloeistof bestaat, of bestaan kan, 

 welke aan die wet gehoorzaamt. Wel meende de heer Gay 

 onlangs te hebben aangetoond, dat eene bepaalde verbinding 

 mocht worden aangenomen in de oplossingen van NO in 

 ferrozouten, maar deze meening berust op eene onjuiste inter- 

 pretatie der proefnemingen, waaruit zich integendeel laat 

 afleiden, dat het gehalte aan NO met de spanning wisselt. 



De Heer Roozeboom hoopt eerlang eenige waarnemingen 

 bekend te maken betreffende de oplossing van Cl 2 in Cr 2 Cl 2 

 en de vloeistoffen NO Br en NO Br 3 , uit welke wederom blijkt, 

 dat de spanning dezer vloeistoffen afneemt met haar dalend 

 gehalte aan Cl, of NO — ook bij gelijkblijvende temperatuur. 



Andere stoffen als Br Cl, NO Cl 3 , N0 2 C1, zijn uit dit oog- 

 punt nog niet onderzocht. Het valt zeer te betwijfelen of 

 eene standvastige spanning gevonden zal worden bij eenige 

 dezer vloeistoffen. 



Al de genoemde voorbeelden hebben dit gemeen: dat de 

 vloeistof bij hare ontleding zich splitst in een gas en eene 

 vloeistof. Het scheen van belang, ook den gang der verschijnse- 

 len na te gaan bij zulke vloeistoffen, wier ontledingsprodukten 



