

MELOCACTI NOVI 



EX INSÜLIS 



ARCHIPELAGI INDICI-OCCIDENTALIS NEERLANDICUS 

 CURAQAO, AEÜBA ET BONAIRE. 



ATJCT. 



W. F. R. SURINGAR. 



(coac. Acad. Reg. Neerl. Scient, Amstelod. d.d. XIX üec 1885). 



M. parvispinus. 



Caulis depresso-globosus pallide viridis, 



Costae 16 médiocres, dorso acuto inter areolas nasuto (i. e. 

 oblique deorsum crenato) lateribus inflatis et undulatis, sulcis 

 latis subflexuosis. 



Areolae numerosae approximatae parvae valde oblongae 

 fuscae glabrae. 



Spinae exiguae vix diversae, radicibus fuscis vix fimbri- 

 ato-marginatis sordide griseo-virescentes ; 



marginales 8 — 11 patentes fere aequaliter radiantes, su- 

 periores ienuissimae et brevissimae, infima lateralibus lon- 

 gior (ad 2 cm.) et crassior, omnes rectae vel laterales paul- 

 lum sursum curvatae, cum vicinis vix cruciatae ; 



centrales (1 — )2, inferior plorumque porrecta longior (ad 

 2 ] / 2 cm.) et firmior, basi obtusangula vel a latere compressa, 

 superior minor sursum patens rarius deficiens. 



Cephalium teres setulis fusco-rubris parcis conspersum. 



Mores et fructus ignoti. 



Ex insula Bonaire. xAccedit ad M. communis formam, quam 



