( 206 ) 



riteiten, zijn wij bij herhaling in het bezit gesteld van onder- 

 scheidene stukken houtwerk, dat hevig aangetast was, en is 

 het ons gelukt de schaaldieren, op wier rekening de vernieling 

 in de eerste plaats moet geschreven worden, levend daarin 

 aan te treffen en daaruit af te zonderen, Reeds dadelijk 

 bleek, dat Limnoria lignorum Rathke (minder juist somtijds 

 ook wel Limnoria terebrans geheeten), eene soort uit de 

 orde der Isopoden, inderdaad in belangrijk aantal in bedoeld 

 hout aanwezig was. Het dier, dat door Clavenaü onder 

 den naam Limnoria wordt afgebeeld, behoort echter tot 

 eene geheel andere orde van schaaldieren, en wel tot de 

 Amphipoda. Het is de Chelura terebrans, die ook bij Engel- 

 sche onderzoekers reeds bekend is als een schaaldier, dat 

 gemeenlijk te zamen met Limnoria en met nog een derde 

 soort, Tanais vittatus, in hout van zeeweringen wordt aan- 

 getroffen. De Fransen 9 onderzoeker is er waarschijnlijk niet 

 tijdig op bedacht geweest, dat onderscheidene kleine hout- 

 verwoesters te zamen in hetzelfde aangetaste stuk konden 

 voorkomen ; daaruit althans meenen wij het te moeten ver- 

 klaren, dat, terwijl hij de Isopode beschrijft, hij de Amphi- 

 pocle afbeeldt. 



In de ons gezonden stukken was Chelura terebrans ook 

 talrijk vertegenwoordigd, Tanais evenzeer ; enkele andere 

 Crustaceeën-species, die echter niet geacht kunnen worden 

 aan het vernielingswerk te hebben deelgenomen, werden 

 bovendien nog aangetroffen, maar worden hier thans niet 

 afzonderlijk vermeld. 



Was het ons door de wetenschap, dat Limnoria niet alleen 

 aan de Fransche en Engelsche kusten reeds van oudsher als 

 houtverwoester berucht is, maar dat zij zelfs op de Shetlands- 

 eilanden en aan de kust van Noorwegen is aangetroffen, 

 van den beginne af waarschijnlijk voorgekomen, dat zij ook 

 in de Nederlandsche zeeweringen niet zou ontbreken, zoo 

 was het toch noodzakelijk daaromtrent ten spoedigste zeker- 

 heid te verkrijgen. 



Een eerste schrijven, dienaangaande aan verschillende 

 leden van het Corps Ingenieurs van den Waterstaat toege- 

 zonden, verschafte ons eenige antwoorden, waaronder een, 



