( 221 ) 



rekening gehouden met de verlenging van de trekstang en 

 is de invloed van de verkorting van den staander en van 

 den brugbalk buiten rekening gelaten, terwijl bij de door- 

 buiging de neutrale as van dezen balk beschouwd is als 

 eene rechte lijn. 



De staander is alleen aan drukkende krachten onderwor- 

 pen en moet, zal de trekstang eenig nut doen, tamelijk hoog 

 zijn; om niet te knikken, mag hij dus slechts aan zeer ge- 

 ringe drukkingen onderworpen worden, zoodat zijn samen- 

 drukking zoo weinig bedraagt, dat het wel gerechtvaardigd 

 schijnt die te verwaar loozen. 



Kon de brugbalk vrij doorbuigen, dan zou de lengte van 

 de neutrale as onveranderd blijven en zouden de vezels boven 

 die as langer worden. Men heeft dus slechts het onder- 

 einde van de trekstang te bevestigen ter hoogte van de 

 vezel, die door de sam endrukkende krachten evenveel wordt 

 verkort als zij door de uitrekking zou verlengd worden, 

 om aan de aanneming van onveranderlijkheid der lengte te 

 voldoen. Hoe men de ligging van die vezel bij benade- 

 ring kan bepalen, zal met een paar voorbeelden worden 

 aangetoond. 



Is, voor eene willekeurige doorbuiging u, de uitrekking 

 56 = 1, dan is: 



Eco 



(1) 



of, wanneer men de spanning op de eenheid van doorsnede 

 door s voorstelt : 



Stelt, voor de lengte L der uitgerekte trekstang, V het 

 gedeelte der vertikale kracht A voor, dat door die stang 

 wordt opgenomen, dan is : 



*-" » 



15* 



