( 233 ) 



Gaat men de dosis na, die als lethale en toxische bij de 

 aanwending van een chloorzuur zout, waarvan de alkalische 

 component zelf geen vergif is, uit een aantal onderzoekingen 

 kan worden afgeleid, dan blijkt zij eene zeer hooge (b. v. 

 voor het konijn, op 1 kilog. dier, 2 a 3 gram bij intra- 

 veneuse injectie, 10 — 12 gram bij inwendige aanwending). 

 Gaat men bij ditzelfde zout de verschijnselen na, waaronder 

 zich de vergiftiging openbaart, dan blijken zij bij intrave- 

 neuse injectie te bestaan in eigenaardige veranderingen van 

 het centraal-zenuwstelsel, in aan het hoofd en de voorpoo- 

 ten beginnende bevingen, die zich spoedig over het geheele 

 lichaam uitstrekken, en die gevolgd en afgewisseld worden 

 door verschijnselen van bewusteloosheid, gevoelloosheid, ver- 

 minderde reflexprikkelbaarheid, bemoeielijkte ademhaling, ver- 

 traagde hartswerking, totale paralyse. Bij alle diersoorten 

 blijkt dit vergiftigingsbeeld identisch, en bij de zoogdieren 

 vindt men, na intraveneuse injectie, standvastig oedeem van 

 de longen na den dood. Bij de inwendige aanwending treft 

 men dezelfde reeks van verschijnselen aan, vermeerderd met 

 diarrheeën, brakingen, in één woord, met een reeks ver- 

 schijnselen, die op eene heftige ontsteking van het slijm- 

 vlies van maag en darmkanaal wijzen. 



Noch met betrekking tot de toxische en lethale dosis, 

 noch met betrekking tot het vergiftigingsbeeld, openbaart 

 zich nu eenig verschil tusschen de chloorzure zouten, waar- 

 van de alkalische component zelf onvergiftig is, en een 

 ander indifferent zout, b. v. het keukenzout. De oorzaak 

 van de vergiftige werking is hier en daar toe te schrijven 

 aan de werking van het geconcentreerde zout als zoodanig, 

 dat eensdeels door zijn sterk wateraantrekkend vermogen een 

 plaatselijk heftig prikkelenden, ja bijtenden invloed op de 

 weefsels uitoefent, waarmede het in aanraking is, anderdeels, 

 na in het bloed te zijn opgenomen, de concentratie van het 

 » milieu intérieur" doet stijgen, waardoor zich belangrijke 

 stoornissen in de functie van het centraal-zenuwstelsel voor- 

 doen en daarnaast in andere organen — zooals de nieren — , 

 die voor de verwijdering van het te veel ingebrachte keu* 

 kenzout moeten zorgen. 



