( 315 ) 



maakt, om F' de bol met den straal A d t moet wor- 

 den beschreven. Natuurlijk zal zoowel de aether als de 

 ponderabele stof aan de lichtbeweging deelnemen ; de be- 

 doeling der onderstelling is eenvoudig deze, dat indien op 

 den tijd t eene evenwichtsverstoring gevonden wordt in 

 den aether en de ponderabele stof, die dan in het punt 

 P der figuur zijn, die evenwichtsverstoring op den tijd 

 t -f- dt aangetroffen wordt in den aether en de ponderabele 

 stof, die zich dan in de punten van het boloppervlak S be- 

 vinden. 



De onderstelling is overigens geene andere dan die van 

 Fresnel; wel is waar nam deze aan, dat de aether in rust 

 is en alleen de ponderabele stof zich beweegt, maar men 

 kan aan het geheele stelsel eene willekeurige snelheid meê- 

 deelen zonder iets aan de beweging der lichtgolven, relatief 

 ten opzichte van den aether, te veranderen. De hypothese 

 van Fresnel gaat dan onmiddellijk in de boven gemaakte 

 over. 



Voor den meêsleepings- co efficiënt k zullen wij ook de- 

 zelfde waarde aannemen als Fresnel ; wij stellen nl. : 



* = i - i . 



wanneer n de absolute brekingsindex van het beschouwde 

 medium in den toestand van rust is. 



Het zal nu blijken, dat men uit de medegedeelde onder- 

 stellingen het verschijnsel der aberratie en verschillende 

 andere, die daarmede in verband staan, verklaren kan. In 

 de theorie, die men aldus verkrijgt, is die van Fresnel 

 begrepen, want een toestand van rust is een bijzonder geval 

 van een bewegingstoestand met een snelheidspotentiaal; men 

 heeft den laatsten slechts = 0, of standvastig te stellen. 

 Maar ook op het geval, dat aan eenig deel van het aard- 

 oppervlak de aether geheel dezelfde snelheid heeft als de 

 aarde zelf (aan alle punten der aarde is dit, zooals wij za- 

 gen, onmogelijk) zijn de volgende beschouwingen van toe- 

 passing; de theorie omvat dus ook de oorspronkelijke van 



21* 



