( 323 ) 



vereischt, is dan de tijd noodig voor de uitbreiding der 

 golven van A tot B. 



De gedaante van den lichtstraal kan uit het gezegde ge- 

 makkelijk worden afgeleid. Zij ds een element van eene 

 der van A naar B getrokken lijnen, en & de hoek, dien 

 dit element met de snelheid q van den aether in zijne on- 

 middellijke omgeving maakt, dan is de tijd, noodig om dit 

 element te doorloopen, 



ds ds ds x q cos & d s 



~B ' ~' A + xq cos & ' 1 ~ ' ~A*~ 



en de tijd, vereischt voor het doorloopen der geheele lijn, 

 waarvan wij de lengte l zullen noemen: 



f ds l * f %a 



ƒ — = — — — / o cos èr d s. 



)b a A*y 



In de laatste integraal is q cos & de snelheid van den 

 aether in de richting van ds. en kan dus, daar er een snel- 



heidspotentiaal q> bestaat, door — worden voorgesteld. Daar- 



uit volgt echter voor de waarde der integraal qp# — 9^, wan- 

 neer wij met de indices A en B de waarden van den 

 snelheidspotentiaal in A en B onderscheiden. 



Voor al de lijnen, tusschen A en B getrokken, is nu in 

 de uitdrukking voor den beschouwden tijd 



de laatste term dezelfde. Voor den lichtstraal moet dus de 

 eerste term, derhalve l een minimum worden, zoodat hij 

 een rechte lijn is. 



Deze uitkomst, die ook door Stokes, voor het geval, dat 

 X = 1 is, langs anderen weg werd verkregen, geldt even- 

 eens, wanneer de trillingen zich niet van een enkel punt 

 A uitbreiden, maar wanneer wij met een golffront S x van 



