( 327 ) 



uit eene lijn trekken, die steeds, ook na haren overgang in 

 de tweede middenstof, geconjugeerde punten vereenigt. Zij 

 B het punt, waar die » lichtstraal" het grensvlak treft, en 

 C een der punten, die hij aan gene zijde daarvan bereikt. 

 Wanneer wij dan tusschen A en C eenige andere lijn trek- 

 ken, die b. v. in B' het grensvlak snijdt (en daar evenals 

 ABC eene richtingsverandering kan ondergaan) zal voor 

 het doorloopen van ABC overal met de snelheid B minder 

 tijd vereischt worden dan voor het doorloopen van A B' C. 

 Om dit in te zien, heeft men slechts tusschen A en C on- 

 eindig vele golffronten aan te brengen, daarbij zorg dra- 

 gende, dat er een door B en een door B' gaat, en op te 

 merken, dat althans niet alle elementen van A B' C gecon- 

 jugeerde punten van op elkander volgende golffronten ver- 

 eenigen. 



De lichtstraal is dus onder alle wegen tusschen A en C 

 die, welke met de snelheid B in den kortsten tijd doorloopen 

 wordt. Daaruit volgt, overeenkomstig het in de vorige § 

 besprokene, dat hij uit twee rechte lijnen bestaan moet, en 

 wij kunnen dus zeggen, dat B die stand van het verander- 

 lijke punt B' is, waarbij de tijd voor het afleggen van de 

 gebroken lijn A B' C een minimum wordt. 



Volgens de formules der vorige § is de tijd, voor het 

 doorloopen van A B' noodig : 



A TV v 



__^ (W ^ M ) (7 ) 



en die, welke voor B' C vereischt is, 

 B'C x 2 



A* 



(vc — vb), (8) 



in welke beide uitdrukkingen q>B> dezelfde beteekenis heeft, 

 daar de snelheidspotentiaal volgens onze onderstelling eene 

 doorloopende functie is. 



De som van (7) en (8) kan zeer eenvoudig worden voor- 

 gesteld wegens de waarde, die wij in § 10 voor den xneé> 



