( 345 ) 



rayon lumineux. En observant ainsi les étoiles de 1'éclip- 

 tique qui passaient au méridien a 6 heures du soir, la terre, 

 qui tourne sur elle-même, comme autour du soleil, d'occi- 

 dent en oriënt, marchait, sur son orbite, dans Ie même sens 

 que leur lumière; et par conséquent celle-ci n'avait, en 

 arrivant sur Ie prisme, que la différence des deux vitesses. 

 Le contraire avait lieu pour les étoiles qui passaient au 

 méridien a 6 heures du ma tin, et la terre allait en sens 

 contraire de leur lumière. Mais cette opposition, qui aurait 

 du donner une différence de 50 secondes sexagésimales dans 

 les déviations observées, n'y a produit aucun changement 

 appréciable." 



Men weet, hoe Arago de uitkomst der proeven met de 

 emissietheorie in overeenstemming bracht door aan deze 

 de onderstelling toe te voegen, dat de hemellichamen licht- 

 deeltjes met allerlei verschillende snelheden uitzenden, maar 

 dat slechts de deeltjes, die het oog met eene enkele be- 

 paalde snelheid bereiken, den indruk van licht kunnen 

 teweeg brengen. Feesnel echter toonde aan, dat zijne on- 

 derstelling omtrent het meêsleepen der lichtgolven door de 

 ponderabele stof tot eene verklaring der proef leidt. Na 

 het onderzoek der voorgaande §§ behoeft hier niet nader 

 uiteengezet te worden, dat ook de hier voorgedragen theorie 

 deze verklaring geeft. Want ook volgens deze wordt door 

 een kijker steeds de richting der relatieve lichtstralen, welke 

 het objectief bereiken, waargenomen en volgen deze stralen 

 bij hunnen loop door een prisma, de gewone wetten der 

 breking. Richt men dus den kijker eerst rechtstreeks op 

 de ster en vervolgens op het beeld daarvan, dat door een 

 prisma gevormd wordt, dan zal de hoek tusschen de beide 

 standen naar de gewone regels kunnen bepaald worden. 



Eene zaak moet hierbij intusschen worden opgemerkt. 

 Wanneer de ster ons homogeen licht toezendt, waarvan 

 het aantal trillingen per tijdseenheid N is, dan zal in elk 

 met de aarde verbonden punt, dus ook in elk punt van het 

 prisma, dat door het licht wordt getroffen, de evenwichts- 

 verstoring volgens § 11 niet iV, maar A T ' maal in de tijds- 

 eenheid alle phasen doorloopen. De breking van den rela- 



VEKSL. EN MEDED. AXl). NATUUKK. 3ttc BEEKS. DEEL IL 23 



