( 351 ) 



vroeger aan. Daar dit onafhankelijk is van de ligging van 

 B zullen weer de partieele trillingen in C met dezelfde 

 phaseverschillen interf ereeren , de aarde moge zich bewegen, 

 of niet, en zal ook de verdeeling der lichtsterkte over de 

 ruimte achter V' dezelfde zijn. 



Men kan deze uitkomst gemakkelijk uitbreiden tot het 

 geval van een willekeurig aantal op elkander volgende mid- 

 denstoffen, terwijl zij ook geldig blijft, wanneer voor en 

 achter eenig grensvlak dezelfde stof aanwezig is, zoodat 

 men met de gewone buiging door eene opening, of door 

 een systeem van openingen te doen heeft. Ook eene diffrac- 

 tie in het teruggekaatste licht kan op dezelfde wijze behan- 

 deld worden. 



Komt, bij eene stilstaande aarde, het buigings verschijnsel 

 in eene der middenstoffen ten naaste bij neer op concen- 

 tratie van het licht in een enkel punt, dan is dat in de- 

 zelfde mate het geval, als de aarde zich beweegt. 



b. Laat op het grensvlak V van de eerste en tweede 

 middenstof (Fig. 17) een bundel evenwijdige relatieve stralen 

 L A, van eene ster afkomstig, vallen. Wanneer het eerste 

 medium de vrije aether is kunnen dit de rechtstreeks door 

 eene ster uitgezonden stralen zijn ; het is echter ook moge- 

 lijk, dat deze stralen reeds door terugkaatsing of breking 



aan platte oppervlakken eene rich- 

 tingsverandering ondergaan hebben. 

 Men kan aanstonds zeggen, dat de 

 verschijnselen op hetzelfde zullen 

 neerkomen, alsof in de richting A L 

 op grooten afstand van V een met 

 de aarde verbonden lichtpunt ge- 

 plaatst was; alleen zou dit, als wij 

 eene enkele van de ster afkomstige 

 lichtsoort beschouwen, A" (§ 11) 

 trillingen in de seconde moeten uit- 

 voeren, als N het ware trillingsge- 

 tal van die lichtsoort is. Daarbij 

 moet onder a in de vergelijking (3) 

 van § 11 de hoek verstaan worden, 



