( 360 ) 



In de tweede plaats heeft Michelson *) eene vernuftige 

 interferentieproef genomen, waaruit hij een besluit trekt, 

 lijnrecht aan dat van Fizeau tegenovergesteld. 



Michelson merkt nl. op, dat, wanneer de aether niet 



door de aarde wordt medegevoerd, de tijd, dien het licht 



behoeft, om van een met de aarde verbonden punt A naar 



een tweede dergelijk punt B te gaan en vandaar naar A 



terug te keeren, moet afhangen van den hoek, dien de lijn 



A B met de bewegingsrichting der aarde maakt. Is D 



de afstand A B, A de snelheid van het licht, g die der 



aarde, dan is, wanneer deze laatste de richting van A naar 



D 

 B heeft, de tijd voor den heengang noodig , die, 



D 



welke voor den teruggang vereischt wordt, — zoodat 



A + 9, 

 , 2AD B 

 de som van beide tijden wordt — — -, of op zeer weinig 



A z — g l 



2 D <7 2 



na, — - + 2 D — . Daarentegen zou, volgens Michelson, 



wanneer g loodrecht op A B staat, de heen- en weergang 



2Z> 



in den tijd — — plaats hebben. Het verschil : 



* = 2Z> i 



zal, wanneer D 1 Meter is, een merkbaar deel van den 

 trillingstijd zijn; en eene proef, waarbij twee stralen . in ter - 

 fereeren, die, de een in de richting van g, de ander lood- 

 recht daarop, over een afstand D zijn heen en weer gegaan, 

 moet dit verschil aan het licht kunnen brengen. 



Michelson bracht zulk eene interferentie teweeg met een 

 toestel, die eenige overeenkomst heeft met den interferen- 

 tiaalrefractor van Jamin. Twee even dikke glasplaten b 

 en c (Fig. 19) waren evenwijdig aan elkander, verticaal 

 opgesteld. Op de eerste vielen horizontale lichtstralen a 6, 



*) American Journ. of Science. 3 d Series, Vol. 22, p. 120. 



