( 36§ ) 



king tot — of — . Beperken wij ons tot de termen van de 

 tweede orde, dan mogen wij dus voor L{ schrijven 



T i + r 3 = ( T i) + ( T s), 



d. w. z. de tijd, dien het licht behoeft, om van A naar B 

 te komen, kan berekend worden door in plaats van den 

 werkelijken weg L{ nog steeds den weg L x te nemen, dien 

 het volgen zou, wanneer de aarde stilstond. 



Wij hebben boven ondersteld, dat — - niet is. Mocht 



\d W 



dat wel het geval zijn, dan zou § ^ aan de vergelijking 

 (20) voldoen, zoodat men onmiddellijk tot de zoo even ver- 

 kregen uitkomst zou komen. 



De toepassing op de interferentieverschijnselen ligt voor 

 de hand. Wanneer in Fig. 18 een element van L x door 

 ds l wordt aangeduid, zal de tijd, dien het licht noodig 

 heeft, om langs den eenen weg van A naar B te komen, 

 worden voorgesteld door 



Cd s, fx 2 o 2 



/ -j -f*(<PB-<PA)+ï ^3 (1 + cos 2 d)ds v 



De overeenkomstige tijd voor den tweeden weg L 2 is 



fd s. fx* o 2 



/ — A - P (<P B - ?a) + * / -J- (1 + cos 2 &) d s 2 



en het phase verschil, waarmede de interferentie in B plaats 

 heeft, wordt in tijdseenheden uitgedrukt 



[ds, [ds* [x 2 o 2 [x 2 o 2 



Daar de beide eerste termen het phaseverschil voorstellen, 

 dat bestaan zou, wanneer de aarde stil stond, bepaalt 



[X 2 O 2 fx 2 n 2 



* \~È (1 + cos * &) dSl ~ è / 1b (1 + cos * *) ds * 



