(371 ) 



ten van een gelijkbeenigen driehoek en de beide opstaande 

 zijden daarvan worden in werkelijkheid met de snelheid A 

 doorloopen. Daar nn de hoogte van den driehoek D is, 

 heeft men voor de som der opstaande zijden 



of bij benadering 



2j/D2 + bh'*, 



2D+ 1T 



Met verwaarloozing van grootheden van hoogere orde 

 mag men zeggen dat b b' de weg is, waarover de plaat b 

 is voortgegaan, terwijl het licht den afstand D aflegt. Dus 



D 



is b b' =. g — , de som der opstaande zijden wordt 



XX 



en de tijd, voor het doorloopen van dezen weg vereischt, 

 2 D q* 



in overeenstemming met (22). 



Uit het bovenstaande volgt, dat bij de proef van Michel- 

 son, zelfs wanneer men de voor het beoogde effect meest 

 gunstige onderstellingen maakt, eene verplaatsing der inter- 

 ferentiestrepen te verwachten was, niet = 0,16, maar slechts 

 = 0,08. De verplaatsing zou dus hoogstens gelijk zijn aan 

 het bedrag, waarvan men bij de plaatsbepaling van de mid- 

 delste streep nog juist zeker is. Zoodra de beweging van 

 het zonnestelsel niet of niet in de onderstelde mate tot het 

 effect bijdraagt, zou de standverandering der banden beneden 

 dat bedrag komen. 



Het blijft dus m. i. twijfelachtig, of de onderstelling van 

 Fresnel door de proef van Michelson weerlegd is. Maar in 

 elk geval zal men uit die proef niet mogen besluiten, dat 



