( 399 ) 



van bevredigend. Een oplossing van 8 broomcyaan in 16 gr. 

 absoluten aether werd verwarmd bij 135° gedurende 8 uur 

 in een toegesmolten buis Maar in plaats van een amorphe 

 kleurlooze stof, werd verkregen een gekleurde vloeistof, en 

 slechts een betrekkelijk zeer kleine hoeveelheid van een sterk 

 gekleurd afzetsel. Eenzelfde uitkomst werd erlangd, uitgaande 

 van minder aether, en wel 4 gr. aether op 8 gr. broom- 

 cyaan. Werkende bij 120° — 125° met een oplossing van 

 9 gr. broomcyaan in 5 gr. aether, was er na acht uur we- 

 der uiterst weinig afzetsel gevormd; men verhitte thans bij 

 130° gedurende zestien uren, zonder dat het afzetsel merk- 

 baar was toegenomen ; de oplossing was daarentegen meer 

 gekleurd, en liet, geplaatst onder een exsiccator, een lijvige 

 donker gekleurde vloeistof terug met doordringenden reuk. 

 De buizen werden verhit in een oliebad, voorzien van een 

 regulator ; omtrent de temperatuur van verwarmen is men 

 dus zeker (zie later). Uit het medegedeelde blijkt, dat Eghis 

 onder eenigzins andere omstandigheden moet hebben gewerkt. 

 De methode met aether werd noodwendig verlaten, en broom- 

 cyaan als zoodanig verhit. Eenige voorloopige proeven de- 

 den zoo ongeveer de temperatuur kennen, ter polymerisatie 

 geschikt. Bij 130° verhit gedurende zestien uren, en daarna 

 bij 135° even lang, ten einde een weinig broomcyaan on- 

 aangetast gebleven, te doen polymeriseeren, scheen weinig 

 der massa te zijn gedissocieerd, ten minste kon de buis niet 

 geopend worden in de vlam door gebrek aan drukking. Wordt 

 dadelijk verwarmd bij 135°, dan is er eenige spanning bij 

 openen, dus wordt er wat ontleed, en dat wenschte men te 

 ontgaan. Bij 1500 wordt betrekkelijk veel ontleed, en bij 

 openen der buis ontsnapt veel damp. 



Het product, erlangd door eerst bij 130° en daarna bij 135° 

 te verhitten, was vrij donker gekleurd, en vormde aanvanke- 

 lijk een weeke massa, die na eenige dagen zeer hard werd, 

 maar toch gemakkelijk was fijn te maken. De kenmerkende 

 reuk van broomcyaan werd niet meer waargenomen; in 

 vochtige lucht geplaatst, vertoonde zich damp van brooni- 

 waterstof. Het smeltpunt is niet met juistheid te bepalen; 

 bij 118° scheen de massa gedeeltelijk te smelten, maar bij 



