( 405 ) 



wel zonder twijfel dergelijke lichamen (een deel der dus 

 geheeten fermenten), die uit de eiwitstoffen schijnen te 

 ontstaan, en als zoodanig onder zekere omstandigheden 

 dergelijke reacties van ontleding kunnen in 't leven roepen 

 en wel als gevolg van aanvankelijke additie. 



Chloorcyaan schijnt gemakkelijker te worden gepolyme- 

 riseerd dan broomcyaan, dat het weder wint van ioodcyaan, 

 hetwelk tot nog toe heelt weerstand geboden aan polyme- 

 risatie. Zooals bekend, worden aan deze verbindingen de 

 volgende formules gegeven: 



Cl — C = N Br — C = N (I — C = N). 



Zoodra heeft de polymerisatie een aanvang genomen, of 

 affiniteiten van koolstof en stikstof 



01 — C = N Br — C = N 



II II 



verbinden zich met die van andere moleculen. 



De neio-ing van een verbinding om te polymeriseeren 

 zal afhangen van de hoeveelheid energie alsdan vrijko- 

 mende, maar daarenboven van andere omstandigheden. Zal 

 er polymerisatie intreden (of een andere vorm van additie), 

 dan moet er neiging bestaan tot dislocatie (zoodat b.v. 

 Cl — C = N tracht over te gaan in Cl — C = N), en de 



toestand van dislocatie moet een zekere grens hebben bereikt. 



In sommige gevallen is warmte als zoodanig afdoende. Maar 



in andere gevallen wordt (daarenboven) de aanwezigheid 



vereischt van eenige stof, die dan den noodigen graad van 



dislocatie te voorschijn brengt, en dit is wel het geval met 



chloor- en broomcyaan, namelijk bij gewone temperatuur. 



Een lichaam, dat de eigenschap bezit, om zich te addeeren 



b. v. met broomcyaan, zal in Br — C = N de atomen C en 



N doen disloqueeren, als gevolg waarvan dan moleculen 



Br C = N zich met elkander zullen kunnen verbinden ; 



I I 

 een zoodanig lichaam nu is broom. Een polymeer, b. v. 



N 3 C 3 .3Br, dat zich vermag te addeeren, in dit geval met 



NCBr, kan derhalve de eigenschap bezitten, om NCBr te 



doen polymeriseeren. Maar blijven wij niet langer stilstaan 



bij dit belangrijke onderwerp. 



