( 427 ) 



van kaliumchlorochromaat en kaliumfluochromaat bij ver- 

 hitting is medegedeeld. 



Schafarik *) onderzocht, of bij verhitting in glazen va- 

 ten het chlorochromaat in kaliumchromaat en chromylchlo- 

 ried ontleed werd, hetgeen zou kunnen plaats hebben vol- 

 gens de reactie: 



2 (Cr0 2 <° K ) = Cr0 2 Cl 2 + Cr0 4 K 2 . 



Volgens hem smelt het zout, scheidt het Cr 2 3 af, maar 

 geeft het geen Cr 3 Cl 2 of slechts sporen daarvan. 



A. Streng f) beweert, dat zich door verhitten van ka- 

 liumchlorochromaat volkomen droog chloorgas laat bereiden 

 en dat er een mengsel overblijft van chroomoxyd, kalium- 

 chromaat en kaliumdichromaat. De ontledingsformule, door 

 hem aangegeven, is de volgende: 



6 (Cr0 2 <° K ) = Cr 2 7 K 2 + 2 (CrO é K 2 ) + Cr 2 3 + 3C1 2 . 



Streng zegt echter, dat deze reactie zoo ingewikkeld is, 

 dat het de moeite zou loonen, daaromtrent een nader on- 

 derzoek in het werk te stellen en te ervaren, of niet nevens 

 chloor zuurstof ontwijkt en of niet een deel van het chloor 

 terugblijft. In eene noot voegt hij er aan toe, dat volgens 

 voorloopige proeven, door hem genomen, het chloor tot op 

 eene kleine hoeveelheid schijnt te worden verwijderd en dat 

 nevens chloor inderdaad ook zuurstof ontwijkt. 



Volgens Gentele §) geeft het zout bij 100° C. zijn ge- 

 heele gehalte aan chloor af. Het is waarschijnlijk, dat 

 Michaëlis deze bewering als de uitdrukking der waarheid 

 in zijn leerboek heeft opgenomen, zonder op de tot twijfel 

 leidende uitkomsten van Streng te letten. 



*) Sitzunqsberichte der mathematisch-nattirwissenschaftlichen Klasse der 

 Kaiserl. Akad. der Wissenschaften. Wien 47, 2e Abth., p. 255. 

 f) Liebig's Annalen, 129, p. 226. 

 §) Gmelin's Lehrbuch. Laatste uitgaaf, I 2, 347- 



