(428) 



Bij het onderzoek, dat ik mij voornam uit te voeren, 

 overtuigden mij eenige voorloopige proeven, dat, bij verhit- 

 ting van het kaliumchromaat in eene opene porceleinen 

 kroes boven de gasvlam, wel is waar chloorgas ontweek, 

 maar dat, zelfs na eene verhitting gedurende eenige uren, 

 eene zeer aanzienlijke hoeveelheid chloor terugbleef. 



Het meer nauwkeurig onderzoek van de producten, die 

 bij de ontleding van het zout in de hitte ontstaan, werd 

 op de volgende wijze uitgevoerd. 



In een glazen kolfje van 30— 50 C.C. inhoud, werd on- 

 geveer 1^—2 gram op 90° C. gedroogd kaliumchlorochro- 

 maat gebracht. Daarop werd het verbonden met een toestel, 

 die een voortdurenden stroom droog koolzuur kon leveren. 

 Nu eens werd de verhitting uitgevoerd zonder dat van de 

 ontwekene gassen of dampen rekening werd gehouden, en 

 een andermaal werd, om de ontleding zooveel mogelijk op 

 den voet te kunnen volgen, het kolfje aan de andere zijde 

 verbonden met twee WEBER'sche bolhuizen, bevattende een 

 overmaat van kaliumiodiedoplossing ; het uiteinde der tweede 

 bolbuis was weder verbonden met eene ontwikkelingsbuis, 

 die gemakkelijk onder eene klok met sterke kaliloog, staande 

 in een bak met hetzelfde vocht, kon worden gebracht. 



Nadat de toestel met koolzuur was gevuld, werd de klok 

 boven de opening der ontwikkelingsbuis geplaatst en met 

 de verhitting begonnen, terwijl steeds een langzame stroom 

 koolzuur werd doorgeleid. De verhitting werd nu zoolang 

 voortgezet, totdat de dunne laagjes gesmolten zout, die zich 

 langs den binnenwand van het kolfje hadden verspreid, don- 

 kerrood gloeiend waren geweest en zich geene gasbelletjes 

 meer daaruit ontwikkelden. Daarna liet men het kolfje 

 langzaam bekoelen en werd steeds koolzuur doorgeleid, om 

 de laatste hoeveelheden ontwikkeld gas weg te voeren. 



Bij het begin der verhitting ontwikkelde zich korten tijd 

 een bruingeel gas, damp van chromylchloried met chloor- 

 gas gemengd. De aanwezigheid van het eerste kon worden 

 aangetoond, doordien het gas in de WEBER'sche bolhuizen 

 aanleiding gaf tot eene zeer geringe hoeveelheid chroom- 

 zuur kalium, die in baryumchromaat kon worden omgezet. 



