( 429 ) 



Na weinige oogenblikken was echter de bruinachtig gele 

 kleur van het ontwijkende gas verdwenen. 



Het is niet zeker aan te geven, waarom deze kleine hoe- 

 veelheid chromylchloried zich slechts in het begin vormt ; 

 misschien moet het worden toegeschreven aan een spoor 

 van zoutzuur, dat, niettegenstaande het drogen van het fijn- 

 gepoederde zout, hardnekkig aan de kristalmassa blijft hech- 

 ten *) en bij verhitting aanleiding zou kunnen geven tot 

 de volgende omzetting : 



Cr0 3 <^ K + 2 HCI = Cr 2 Cl 2 + H 2 + KC1 



Het verdere beloop der reactie is gemakkelijk verstaan- 

 baar. Door de weging van het kolfje vóór en na de proef 

 kan het gewichtsverlies worden bepaald. In de bolappara- 

 raten verzamelt zich eene hoeveelheid iodium, aequivalent 

 aan de hoeveelheid uitgedreven chloor; in de glazen klok 

 verzamelt zich zuurstof en het in 't kolfje teruggeblevene 

 stelt ons in staat om te bepalen, welke verbindingen zijn 

 teruggebleven en welke de onderlinge verhouding daarvan is. 



Zie hier nu de uitkomsten van een paar der best gelukte 

 qüantitatieve analysen, op die wijze verricht : 



A. 1) 1.6540 gr. chlorochromaat verloren 0.2332 gr. 

 aan gewicht. 



Van het gewichtsverlies (14.1 pCt ) was, naar de hoe- 

 veelheid iodium, die was vrij geworden (0.5624 gr.), 0.1571 

 gr. chloor = 9.5 pCt. en alzoo 0.0761 gr. zuurstof =4.5 



P ct. t) 



2) Uit dezelfde hoeveelheid zout werd gevormd 0.3440 gr. 

 Cr 3 O 3 = 20.8 pCt. 



*) Ik herinner hier, dat kaliumchlorochromaat niet zonder ontleding 

 uit water kan worden omgekristalliseerd. 



f) De hoeveelheid afgescheiden zuurstof werd niet door meting van 

 het volumen bepaald; het was mij, bij het opvangen van het gas voor- 

 namelijk te doen, om de aanwezigheid daarvan bepaald aan te toonen. 

 Naar het volumen gas te rekenen verkreeg ik 3.5 pCt. O in plaats van 

 é.5 pCt. Het ontbrekende mag wel aan absorptie in de gebezigde kali 

 worden toegeschreven. 



