( 432 ) 



zich het fluochromaat ontleedt, geheel analoog is aan die 

 waarop zich het chlorochromaat gedraagt. Ik vind voor 

 dat vermoeden een steun in de uitkomsten, die door Streng 

 zelf ten aanzien van het verlies bij gloeiing en van het 

 fluorgehalte in het residu worden medegedeeld. 



Hij vond voor het eerste, al naarmate de verhitting kor- 

 ter of langer werd voortgezet, in 8 proeven 7.56 — 11.17 

 pCt. gewichtsverlies en in het residu in 4 proeven 4.0, 5.51, 

 6.40 en 7.62 pCt. fluor. 



Neemt men als ontledingsformule aan: 



4 (CrO^^) = Cr 3 7 K 2 + Cr 3 3 + 2KF1 + FL, + 2 



dan berekent men als gewichtsverlies (0 2 -f Fl 2 ) 11.0 pCt. 

 en als fluorgehalte van het residu 6.02 pCt. 



Een paar voorloopige proeven, door mijzelf genomen ten 

 aanzien van het gloeiverlies, bevestigen de opgaven van 

 Streng (Ik verkreeg in gedekte platinakroezen een gewichts- 

 verlies van 10.1 — 10.7 pCt). De afwijkingen, die tusschen 

 de verkregen en de berekende cijfers worden waargenomen, 

 laten zich gemakkelijk daardoor verklaren, dat de verhitting 

 of te kort of te lang heeft geduurd. Bij te langdurige 

 verhitting toch kan het gloeiverlies toenemen door ver- 

 vluchtiging van fluorkalium. 



Merkwaardig is het, dat men (Streng heeft dit reeds op- 

 gemerkt) in de ontleding van droog kaliumfluochromaat een 

 middel heeft, om zich droog fluorgas (nevens zuurstof) te 

 bereiden en dat nog niemand verder er aan heeft gedacht, 

 om deze reactie te bezigen tot het bereiden van fluor of 

 tot het bestudeeren van de werking, die fluor op oplossingen 

 van alcaliën uitoefent. 



Delft, 26 Maart 1886, 



