14 



THEORETISCHE EN EXPERIMENTEELE ONDERZOEKINGEN 



de gelijknamige curve in tig. 3. Curve V geeft de even wichten der 

 drie zouten naast hunne smelt bij verschillende temperaturen en 

 drukken. Zij is in het geval van het caliumkoperacetaat experi- 

 menteel bepaald en terugloopend gevonden, doordat de omzetting 

 1) -+ A -\~ B -\~ L , welke bij constanten druk door temperatuurs- 

 verhooging plaats grijpt, eene contractie tengevolge heeft. Bij de 

 bovengenoemde druivenzure zouten is zij niet langs proefondervinde- 

 lijken weg vastgesteld, echter is daar haar verloop zeer waarschijnlijk 

 eveneens in overeenstemming met fig. 4. 



In deze figuur loopen dus van O uit 4 curven naar lagere 

 temperatuur en ééne naar hoogere. Daardoor wordt in O de trans- 



formatie uitgedrukt door het symbool D-+A-\-B-\-L-\-G, wat 

 tot het onmiddellijke gevolg leidt, dat het punt O in waarheid eene 

 overgangstemperatuur voor het dubbelzout is en wel de maximum- 

 temperatuur, waarbij dit zout kan bestaan. 



Uit bovenstaande volgt: het quintupelpuut, zooals dat zich bij 

 waterhoudende dubbelzouten in het invariante evenwicht A B D L G 

 voordoet, is slechts een overgangspunt voor het dubbelzout, wanneer 

 dit hooger gehydrateerd is dan de beide componenten samen, en 

 zijne omzetting in de beide componenten en oplossing onder con- 

 tractie plaats heeft. In alle overige gevallen kan het dubbelzout bij 

 temperaturen zoowel hooger als lager dan die van het quintupel- 

 puut bestaan. 



