OVER PARTIËELE KACEMIE. 29 



nog een enkel woord zeggen over den strijd, die jaren lang tusschen 

 Ladenburg en Emil Fischer, geduurd heeft over het bestaan der 

 partiëele racemie, en die eerst in den allerlaatsten tijd beslecht is. 



Ik heb reeds vermeld, dat de term „partiëele racemie" van 

 E. Fischer afkomstig is en dat deze de uitdrukking wenschte toe 

 te passen op mogelijke verbindingen, als bijv. van /-mannonzuur 

 met ^/-gluconzuur. 



Het is nu aan Fischer niet mogen gelukken, verbindingen van 

 dergelijke lichamen af te scheiden en zoo komt hij er toe, in zijn 

 uitvoerige mededeeling betreffende zijne onderzoekingen over amino- 

 zuren, polypeptiden en proteïnen. 1 ) op pagina 572 te zeggen, dat 

 het in de meeste gevallen niet gelukt, om isomeren, die gedeeltelijk 

 eikaars antipoden zijn, door eenvoudige kristallisatie te scheiden. Het 

 niet-gelukken dier scheiding meent hij daaraan te moeten toeschrijven, 

 dat in de meeste gevallen de isomeren wegens hunne groote gelij- 

 kenis meng kristallen zullen vormen en dan schijnt hem geen bezwaar 

 tegen het gebruiken van zijn term „partiëele racemie" voor meng- 

 kristallen, die 50 °/ o van beide half-antipodische isomeren bevatten. 



Een jaar later is E. Fischer opnieuw op dit onderwerp terug- 

 gekomen 2 ) en heeft op de verwarring, die door het gebruik van 

 zijne uitdrukking „partiëele racemie" voor de door Ladenburg 

 ontdekte dubbelzouten, ontstaan is, een helder licht laten vallen. 

 Het is nl. nooit zijne bedoeling geweest, de dubbelzouten van 

 Ladenburg voor mengkristallen te houden. Deze beschouwt hij 

 evenzeer als echte verbindingen als alle andere, die goed gedefinieerd 

 zijn. Maar in vele gevallen, waarbij „partiëele racemie" in de be- 

 teekenis van Fischer, (verbinding tusschen bijv. de beide isomère 

 broomisocapronyl-/-asparaginen) zou kunnen optreden, bleek meng- 

 kristal-vorming op te treden en niet het ontstaan van verbindingen 

 tusschen de bedoelde isomeren. Nochtans is ook hier de mogelijk- 

 heid, dat „verbinding" tusschen de isomeren optreedt, volgens hem 

 geenszins uitgesloten. 



Fischer wijst echter ten slotte op de weinig scherpe definitie, 

 die Ladenburg van de partiëele racemie geeft. Volgens zijne mee- 

 ning is ook een lichaam van het type als de door Pasteur ontdekte 

 verbinding van ^/-ammoniumbitartraat met /-ammoniumbimalaat een 

 partiëel-racemaat. 3 ) 



*) Ber. d. d. Chem. Ges. 39, 530 (1906). 



*) Ibid. 40, 943 (1907) noot 4. 



3 ) Het schijnt dat er eenige onzekerheid bestaat, of ook dit lichaam inderdaad eene 

 verbinding dan wel een isomorph mengsel is. Verg. W. Meyerhoffer „Gleichgewichte 

 der Stereomeren ,; Leipzig 1906 p. 62. 



