OVEIl PARTIÈELE HACEMIE. BI 



uit oplossingen, waarin zij in aequimoleculaire verhouding voorko- 

 men, zich ook in diezelfde verhouding kristallijn zouden kunnen 

 afzetten . 



Nu werden de chininezouten van d-, /- en i-pyrowijnsteenzuur 

 bereid. Het zout van het /-zuur kon niet zuiver verkregen worden, 

 daar dit zuur slechts te bereiden was met een draaiingsvermogen 

 van 2 / 5 van het overeenkomstige öf-zuur. 



Het ^/-pyrowijnsteenzure-chinine smolt bij 169° — 171°, het zout 

 uit het i-zuur bij 174° — 175°, dus eenige graden hooger, een feit 

 dat Ladenburg ten vunste van het bestaan eener dubbel verbinding 

 aanvoert. Het is echter duidelijk, dat eene dergelijke dubbelver- 

 binding evengoed lager als hooger dan hare componenten kan 

 smelten. 



De oplosbaarheid van het d-zme zout bleek grooter dan die van 

 het i-zure zout. Dit levert een argument voor eene verbinding, 

 immers, wanneer het zout, dat i-zuur blijkt te bevatten, een 

 mengsel was, dan zou krachtens de onderzoekingen van Rüdorff x ) 

 de oplosbaarheid van dit mengsel grooter moeten zijn dan van eene 

 enkele component afzonderlijk. In de 2 e mededeeling 2 ) wordt ver- 

 meld, dat men het /-zure zout zuiverder heeft verkregen en de op- 

 losbaarheid ervan in alcohol heeft bepaald. Deze is zeer veel grooter 

 dan die van d-zuur zout. Hiermede had Lauenbürg de dubbelzout- 

 natuur van het i-pyrowijnsteenzure-chinine bewezen en het eerste 

 geval van partiëele racemie met zekerheid aangetoond. 



De volgende verhandelingen leveren nieuwe gevallen en tegelijk 

 wordt hierin telkens gepoogd de overgangstemperatuur der nieuw- 

 ontdekte partieel racemische verbindingen vast te stellen. 



Zoo bestudeert Ladenburg in zijne derde verhandeling 3 ) met 

 Doctor het neutrale strychnineracemaat. 



Hier zijn de componenten â^wijnsteenzure-strychnine, /-wijnsteen- 

 zure-strychnine en druivenzure-strychnine gemakkelijk in zuiveren 

 toestand te bereiden. 



De smeltpunten, het kristal watergehalte en de dichtheden worden 

 van de 3 zouten bepaald en van allen verschillend gevonden. 

 Tegelijk worden bij twee temperaturen (20° en 40°), later bij 

 meer temperaturen, de oplosbaarheden bepaald en steeds verschil- 

 lend gevonden. Het verschil in smeltpunt van een aequimoleculair 

 mengsel en van het dubbelzout wordt vastgesteld, en men vindt, 

 dat bij toevoeging van de voor de vorming van het dubbelzout 



1 ) Pogg. Ann. 148, 456 en 555. 



2 ) Zie pag. 27. 



3 ) 1. c. 



