36 THEORETISCHE EN EXPERIMENTEELE ONDERZOEKINGEN 



im anderen Fall aber in die beiden Einzelsalze zerfàllt, die, weil 

 sie nnr teilweise Spiegelbilder sind, ganz verscbiedene Eigenschaften 

 haben, zur Trennnng und Isolirang der activen Componenten mit 

 gvossem Vortheil benutzt werden können." 



Ik kan mij met dezen gedachtengang niet vereenigen en stel 

 mij de verschijnselen aldus voor: Wanneer men eene druivenzuur- 

 oplossing heeft bereid, dan bevindt zich in die oplossing niet het 

 druivenzuur als zoodanig; maar er bestaat in die oplossing, omdat 

 zij eene homogene phase is, wier innerlijke toestand beheerscht 

 wordt door de wet van de massawerking, een evenwicht tnsschen 

 inactieve druivenzuur-moleculen en moleculen van cl- en /-wijnsteen- 

 zuur. Uit de bepalingen van de vriespuntsverlaging en kookpunts- 

 verhooging van druivenzuuroplossingen is gebleken, dat hier dit 

 evenwicht zeer naar de zijde der actieve componenten is verschoven. l ) 



Neutraliseert men nu eene dergelijke oplossing met bijv. strych- 

 nine, dan ontstaan in de oplossing de strychninezouten, zoowel 

 van cl- en /-wijnsteenzuur als van druivenzuur, en weer zal zich 

 volgens de wet van Guldberg en Waage een evenwicht instellen ; 

 ditmaal echter tusschen ^/-tartraat, /-tartraat en partieel racemaat. 

 Bij afkoeling zal dit evenwicht verschuiven en wel in den zin van 

 partiëele racemaatvorming, indien de dissociatie van dit lichaam in 

 zijne componenten een endotherm proces is. 



Komt men nu op een temperatuur , waarbij het partiëele race- 

 maat naast eeue oplossing van zijne samenstelling kan bestaan en 

 is aan de voorwaarden voor de kristallisatie voldaan, dan zal 2 ) zich 

 ook dit zout uit de oplossing afzetten en niets anders dan dit zout. 

 Ligt de temperatuur van kristallisatie niet in het bestaansgebied van 

 het partiëele racemaat, dan gebeurt wat op pag. 16 e. v. is geschetst. 



Strekt het partiëele racemaat zijn bestaansgebied naast oplossing 

 naar hoogere temperaturen uit, dan is wat gebeuren zal, gemak- 

 kelijk uit fig. G pag. 15 te begrijpen. 



Twijfel aan het bestaan van partiëele racematen en van eigen- 

 lijke racematen in oplossing of in vloeibaren toestand behoeft niet 

 te bestaan. Er is steeds een evenwicht tusschen racemaat resp. 

 partieel racemaat en zijne splitsingsproducten. 



*) Prof. Schreinemakers maakte mij er attent op dat hij [Zeitschr. f. pliys. Chem. 33, 

 74 (1900)| tot eenzelfde conclusie is gekomen op grond van het gedrag van het stelsel 

 water-phenol-wijnsteenzuur (resp. druivenzuur). Kruyt. 



*) Men bedenke echter, dat hier, waar het verschijnselen uit de organische chemie 

 geldt, groote kans is op vertragingen, zoodat wel het racemaat hoven zijne overgangs- 

 temperatuur uit de oplossing kan kristalliseeren en anderzijds (cl + l) zich in het race- 

 maatgebied niet tot racemaat verbinden. 



