OVER PAltTIËELE RACEMIE. 37 



Ik wil thans nog kort de aandacht vestigen op de overige gevallen 

 van partieele racemie, die men in de litteratuur verspreid vindt en 

 zal deze in chronologische orde vermelden. 



G. Goldschmidt x ) geeft op, dat het hem niet gelukt is, het 

 tetrah vdropapaverine , dat hij trachtte in het bitartraat om te zetten, 

 om aldus een splitsing ervan te bewerkstelligen, in zijne compo- 

 nenten uiteen te doen vallen. Hij verkreeg met wijnsteenzuur steeds 

 het neutrale zout daarvan, dat steeds inactieve basis bleek te be- 

 vatten en schrijft nu de mislukking der splitsing toe aan de om- 

 standigheid, dat hier het bitartraat niet kon worden geisoleerd. 

 Na hetgeen voorafgegaan is, eischt het wel geen betoog, dat hij 

 ^/-wijnsteenzure r-tetrahydropapaverine in handen heeft gehad. Ook 

 Pope en Peachey 2 ) konden in dit geval geen zuur tartraat van 

 genoemde basis bereiden. Zij zagen echter terstond in, dat men 

 hier met een geval van partieele racemie te doen heeft en verwijzen 

 naar Ladenburg's beschouwingen daaromtrent. 



Kipping 3 ) bericht zelfs de vondst van isomère partiëel-racemische 

 verbindingen in het geval van r-hydrindamine met broomcampher- 

 sulfonzuur, chloorcamphersulfonzuur en cis-7r-camphaanzuur, welke 

 isomerie, hoe interessant ook, wij niet nader zullen beschouwen. 



Ongeveer terzelfder tijd deelde Each 4 ) mede, dat het wijnsteen- 

 zure zout van phenyl-^-picolylalkine bij regeneratie van de base, 

 deze in haren racemischen vorm blijkt te bevatten, wat dus als een 

 nieuw geval van partieele racemie mag worden beschouwd. 



Van meer belang zijn de beschouwingen ontwikkeld door Kipping 

 en Hunter 5 ) naar aanleiding van gevallen van partieele racemie 

 bij de tartraten van pheno-#-aminocycloheptaan en van hydrindamine. 

 In de bedoelde publicatie vinden we naar aanleiding van de moge- 

 lijke, zouten, die gevormd kunnen worden uit ^/-wijnsteenzuur en 



(d, l) pheno-^-aminocycloheptaan o. a. genoemd het zout d A\ / ^; 



ook dit zout zou men partieel racemisch kunnen noemen, immers 

 het is gevormd uit een tweebasisch zuur, welks eene zuurfunctie is 

 geneutraliseerd door de r/-base, de andere door de /-base. Zulk 

 een zout zou niet eene partieel racemische verbinding in den ge- 

 wonen zin zijn, het is n.l. geen verbinding van twee lichamen, 

 die in configuratie gedeeltelijk eikaars spiegelbeeld zijn. Dat is het 



') G. Goldschmidt, Monatshefte 19, 321 ('98). 



2 ) Pope en Peachey, J. Chem. Soc. 73, 902 ('98) en Zeitschr. f. Krist. 31, ('99). 



3 ) Kipping, J. Chem. Soc. 77, 861 ('00). 



*) Bach, Ber. d. d. chem. Ges. 34, 2237 ('01). 



5 ) Kipping en Hunter J, Chem. Soc, 81, 576 ('02). 



