OVER PARTIËELE R4OEMIE. 



45 



gehydrateerd f/-tartraat 



gehydrateerd /-tartraat 



gehydrateerd racemaat 



1.391 1.390 



gemidd. 1.391 



Doctor 1.543 



1.386 1.388 

 gemidd. 1.38.7 

 Doctor 1.60802 



1.373 1.370 

 gemidd. 1.372 

 Doctor 1.46968 



Ook hier bestaat dus een vrij groot verschil met Doctor's cijfers, 

 vooral voor de gehyclrateerde zouten. 



d. De Smeltpunten. 



Doctor geeft 1. c. de volgende smeltpunten op 



racemaat 222° 



hartraat 228° 



/- ;, 242° 



terwijl een aequimoleculair mengsel van d- en /-tartraat bij 233 — 

 236° smolt. 



Er rees nu de vraag: zijn dit de smeltpunten der hydraten of der 

 anhydrische stoffen? A priori is het laatste wel het waarschijnlijkst, 

 daar bij deze hooge temperatuur de waterdampspanning natuurlijk 

 een zeer aanzienlijke is en daardoor de bepaling van het smeltpunt 

 (als dat al realiseerbaar is) groote voorzorgen eischt. 



Bij de eerste bepalingen met het racemaat-hydraat in open capil- 

 lairen bleek bij gewoon opwarmen nu al terstond, dat de hydraten 

 zich ontleden , dat men bij onscherp te bepalen temperaturen gedeelte- 

 lijke smelting te zien kreeg van de kristallen, die door waterverlies 

 dof werden. Bovendien had bij deze langzame verhitting bruinkleuring 

 plaats. Brengt men de capillairen echter in H 2 SO v dat reeds hoog 

 verhit is (+ 220°), dan heeft terstond een uitkoken van het kristal- 

 water plaats en vervolgens een smelten. Bij de hydraten van de 

 enkel-tartraten werd het volgende waargenomen. Brengt men het 

 öf-hydraat in een bad van 220° dan heeft eerst een moment geheel 

 smelting plaats, onmiddelijk gevolgd door koken en hernieuwde 

 stolling, die bij 227 à 228° door blijvende smelting wordt gevolgd. 

 Daar er dus smelting van het hydraat was opgetreden, werd door 

 toegesmolten capillairen in een telkens hooger verhit bad te dom- 

 pelen, dit smeltpunt opgezocht. Geen smelting had plaats in baden 

 van 120°, 140° resp. 160°, wel in een van 180°, niet bij 175°, 

 wel bij 177.5° eveneens bij 174.5°. Het verschijnsel komt dus niet 

 geheel regelmatig voor. Er werden nu capillairen gebruikt, die vlak 

 boven de vaste stof waren toegesmolten; daarbij bleek dat totale 



