46 



THEORETISCHE EN EXPERIMENTEE LE ONDERZOEKINGEN 



smelting zelfs bij 170° mogelijk is, bij 155° gedeeltelijke smelting 

 tot een troebele vloeistof plaats had en bij temperaturen beneden 

 150° practisch geen vervloeiïng plaats had. Wij zullen de zaak dus 

 zoo moeten opvatten : het hydraat heeft een smeltpunt omstreeks 

 177°, maar slechts metastabiel, daar de stabiele toestand daar 

 anhydride-vloeistof en damp is. Een nadere bestudeering der mono- 

 variante evenwichten wordt echter onmogelijk gemaakt door de 

 betrekkelijk spoedig optredende ontleding, die uit geelkleuring der 

 smelt blijkt. 



Bij racemaat en /-tartraat werden in toegesmolten buisjes analoge 

 verschijnselen waargenomen. Het was intusschen genoegzaam ge- 

 bleken, dat de smeltpunten boven 200° aan de anhydrische stoffen 

 toekomen. Bij de bepaling van de smeltpunten der gebruikte praepa- 



raten werd nu gevonden 



TABEL 4. 



DüTILH 



Doctor 



anhydrisch <:/-tartraat. 



/ 



r 



227°— 228° 

 246° 



223°— 224° 



228° 



242° 

 222° 



een zeer bevredigende overeenstemming met de bepalingen uit 



Ladenburg's laboratorium. 



Er moet nu intusschen op een hoogst be- 

 langrijk feit de aandacht gevestigd worden, 

 een feit waarvan de beteeken is aan La denburg 

 c.s. ontsnapt schijnt te zijn. Een aeqnimole- 

 culair mengsel der anhydrische tartraten smelt 

 bij 233° — 236°, het anhydrische racemaat 

 daarentegen bij 222°. Het anhydrische race- 

 maat is dus geen mengsel der tartraten maar 

 een chemisch individu. Deze conclusie wordt 

 bevestigd door de bepalingen der s. g. in onze 

 20. vorige § besproken : het s. g. van het anhg- 



drische racemaat is niet hetzelfde als dat 

 hetwelk men voor een mengsel der enke Hartraten berekent. 



Wij kunnen ons derhalve het smeltdiagram der anhydrische zouten 

 voorstellen, zooals in flg. 10 geschetst. Wellicht ook is het anhydry- 

 sche racemaat nimmer stabiel naast vloeistof. 



De beteekenis dezer conclusie zal ons in de volgende § blijken. 



Fig. 



