56 



THEORETISCHE EN EXPERIMENTEELE ONDERZOEKINGEN 



Om het einde van het overgangstraject te vinden moest dus naar 

 nog lagere temperatuur gegaan worden, welke proeven in een koude 

 Januarimaand werden uitgevoerd. De thermostaat werd daarom op 

 een binnenplaats in de open lucht geplaatst en was door die plaat- 

 sing buiten den wind (die het vlammetje zou uitblazen) en het 

 zonlicht. Zoodoende kon een reeks proeven gedaan worden bij 7°. 3 5, 

 waarvan de uitkomsten in Tabel 10 zijn aangegeven. 



Men zal uit de tabel en uit fig. 11, die de uitkomsten weer- 

 geeft, zien dat wij thans inderdaad het einde van het overgangs- 

 traject bereikt hebben. De oplosbaarheid van het racemaat (70.1) 

 is binnen de proeffouten gelijk geworden aan die van racemaat -f- / 

 tartraat (70.0); de lijn, die de assenhoek midden doordeelt, gaat 

 juist door het snijpunt der / en r oplosbaarheidtakken. 



Toch diende nog gecontroleerd of inderdaad bij een iets hoogere 

 temperatuur de twee juist genoemde oplosbaarheden genoegzaam 

 verschilden om met eenige zekerheid te kunnen zeggen, dat hier 

 inderdaad het einde van het overgangstraject gevonden is. Daartoe 

 werd nog bij 8.° 9 de oplosbaarheid van r en van r -f- / bepaald. 

 Tabel 11, - die deze uitkomsten opsomt, toont aan dat daar inder- 

 daad een verschil valt te constateeren, dat de proeffouten verre te 

 boven gaat. 



TABEL 11. 



Oplosbaarheden bij 8°. 9. 



N°. 



Vaste 

 phase. 



Oplossings 

 middel. 



i 

 Bij indampen van 



Oplosbaar- 

 heid 



Gemiddeld 



Gr.Oploss. 



Gr. clroogr. 



1 



2 



r 



r~\-l 



water 



5.002 

 4.766 

 4.979 

 4.950 



4.958 

 4.961 

 5.093 

 4.994 



0.0737 

 0.0710 

 0.0735 

 0.0736 



0.0712 

 0.0714 

 0.0714 

 0.0714 



74.8 

 75.6 

 74.9 

 75.5 



72.8 

 73.0 

 71.1 



72.5 



75.2 

 72.3 



Wij mogen derhalve als conclusie zeggen, dat liet overgangstraject 

 zich naar lagere temperaturen tot (afgerond) 1±° uitstrekt. 



