60 



THEORETISCHE EN EXPERIMENTEELE ONDERZOEKINGEN 



Men ziet daaruit dat van een dergelijke bizonderheid geen sprake 



t , . , ro ^-Löslichkeit'' -, -, 



is, dat, binnen de proeftout -^ — constant is, dat dus 



„at 



de oplosbaarheid lineair met de temperatuur verandert. 



TABEL 15. 



Oplosbaarheidscurve van liet /-tartraat van 25° bis 30°. 





Bij indampen van 



Oplosbaar- 

 heid 



Gemiddeld 



^-Löslichk." 



o 



G-J 



Gr. oplossing 



Gr. droogrest 



» dt 



25° 



4.993 



0.0712 



72.3 









4.992 



0.0711 



72.2 



! ifc% g* 







10.008 



0.1439 



73.0 



72.6 



j 





10.001 



0.1434 



72.7 



1 



2.6 



26° 



4.997 



0.0738 



75.0 



•* ' l 



! 



27° 



4.982 

 5.005 



0.0740 

 0.0768 . 



75.4 

 77.9 



75.2 



W Ci i\ 



j 2.8 





4.997 



0.0768 



78.0 



78.0 



| 



28° 



4.997 



0.0792 



80.5 



| 



2.2 





4.999 



0.0788 



80.1 



L Â V \ 







4.998 



0.0782 



79.5 



80.2 



i 



29° 



4.992 



4.951 

 4.954 



0.0792 



0.0800 

 0.0804 



80.6 



82.1 

 82.5 



j 82.3 



j „ 



30° 



4.950 



0.0827 



85.0 



L i *■ 1 



2.8 





4.949 



0.0829 



85.2 



j 85.1 



1 



Ten einde ook op dat gebied een inzicht te krijgen omtrent de 

 waarde van L. en D's. cijfers, hebben wij nog eenige bepalingen van 

 het optisch draaiingsvermogen aan verzadigde oplossingen verricht. 



In een polarimeter (volgens Landolt, driedeelig gezichtsveld, 

 fabr. Schmidt & Haenscii) werd eerst onderzocht de bij 30° aan 

 (l en / verzadigde oplossing, van welke wij (zie Tabel 12 2 ) ge- 

 vonden hadden, dat de concentratie 141.0 per 5000 m.G. oplos- 

 middel was d. i. 2.82 gr. per 100 gr. Gevonden draaiing — 2.50°. 



