O VEE PARTIÉELE EACEMIE. 



65 



Allereerst werden elementair analyses en stikstof bepalingen gedaan. 

 (Zie Tabel 16). Deze gaven normale uitkomsten, maar vormen geen 

 criteria ervoor of we nu inderdaad de zure zouten zuiver in handen 

 hebben. De procentische elementairsamenstelling der neutrale en 

 zure zouten verschilt te weinig, dat een verontreiniging van eenige 

 procenten der eerste in de laatste aanleiding zou geven tot grootere 

 afwijkingen dan de normale proeffouten dezer methoden zijn. 



Een titrimetrische analyse bleek intusschen de gewenschte zeker- 

 heid te verschaffen. Titreert men ni. de zure zouten met ongeveer 

 0.01 n. KOR en rosolzuur als indicator, dan heeft de kleuromslag 

 plaats als het neutrale brucin e-kali umzo ut is gevormd. De vloeistof 

 blijft dan ook helder tot den kleuromslag, terwijl bij gebruik van 

 b.v. phenolphtaleïne de troebeling door brucine, door KOR afge- 

 scheiden , reeds optreedt vóór nog kleuromslag heeft plaats ge- 

 vonden. 



Een koolzuurvrije XOZT-oplossing werd gesteld op barnsteenzuur 

 en bleek 0.01163 n. 1 c.c.m. dezer loog correspondeert dus met 



, nrm X 5.445 mgr. = 633 mgr. wijnsteenzuurzout. Bij de series 



B. en C. werd een andere oplossing gebruikt, waarbij 1 c.c.m. met 

 649 mgr. correspondeerde. De tabellen 17 bevatten de uitkomsten : 



TABEL 17. 



A. Titratie zuur d-brucine tartraat. 



Afgewogen 0.5291 Gr. anhydr. zout, opgelost in 100 c.c.m. water. 



c.c.m. opl. 



c.c.m. KOR 



mgr. 



zout 





gevonden 



berekend 





25.00 



20.97 \ « 







Het (eenmaal om- 



25.00 



20.88 °* 



a 



20.91 ) & 



132,4 



132.3 



gekristalliseerde) zout 

 is dus als zuiver te 



25.00 







beschouwen. 



Verhand. Kon. Akad. v. Wetensch. (l ste Sectie) Dl. XI. 



D 5 



