68 THEORETISCHE ÈN EXPERIMENTEELE ONDERZOEKINGEN 



TABEL 19. 



anhvdrisch a?- tartraat 



anhydrisch /-tartraat 



anhydrisch racemaat 



1.492 1.492 1.493 



1.455 1.452 1.457 



1.422 1.421 



gem. 1.492 



gem. 1.455 



gem. 1.422 



Fischl 1.30967 



Fischl 1.14972 



Fischl 1.26029 



gehydrateerd <r/-tartraat 



gehydrateerd /-tartraat 



gehydrateerd racemaat 



bestaat niet 



1.434 1.436 1.436 

 1.437 



gem. 1.436 

 Fischl 1.74633 



1.443 1.444 1.442 



gem. 1.443 



Fischl 1.63962 



Terloops zij hier opgemerkt, dat het racemaat de eigenaardigheid 

 vertoont zich met het spec, lichtere water tot een specifiek zwaarder 

 hydraat te verbinden. Aangezien deze eigenaardigheid zeldzaam is 

 en voorzoover ons bekend nimmer bij een stof met zoo hoog spec, 

 gew. (1.4) geconstateerd, hebben wij het verschijnsel door een 

 dilatome terproef gecontroleerd. In de peer van een dila tometer werd 

 3.5697 gr. anhydrisch racemaat gebracht, en de dilatometer op de 

 gebruikelijke wijze met toluol gevuld door de 0.8 ml. wijde 

 capillair. 



Door middel van een zweepcapillair werd nu 0.3 c.c.m. water in 

 de peer gebracht. Deze waterdruppel viel niet naar onderen maar 

 bleef aan den wand hangen. Nadat de capillair van boven was dicht- 

 getrokken werd de stand van den meniscus bij 2 5°. 00 aangeteekend. 

 Vervolgens werd de druppel met de anhydrische stof in aanraking 

 gebracht. De meniscus bleek nu 5 cm. gedaald, 18 uur later zelfs 

 7 cm. De hydratatie had dus onder merkbare contractie plaats 

 gehad. 



e. De smeltpimten. 



De algemeene opmerkingen over de smeltpimten der strychnine 

 tartraten gemaakt gelden ook geheel voor de brucine zouten. Van 



