OVER PARTIÈELE RACEMIE. 



69 



de hydraten waren weer geen scherpe smeltpunten te bepalen en 

 de feitelijke bepalingen geschiedden dus weer aan de anhydrische 

 zouten. Gevonden werd: 



rn 



TABEL 20 





DüTILH 



"FlSCHT, 



d-zout 



256° 



246° 



l' „ 



242° 



228° 



r- „ 



250° 



240° 



ƒ. De teusimeterbepalingen. 



Fischl, meenende dat de omzetting in het overgangspunt aan- 

 gegeven wordt door een vergelijking: 



2 rac. 2-±- aq. ^- d -f / 5 aq., 



dat er . dus geen vloeistofphase bij gevormd wordt, heeft er van 

 afgezien tensimeterproeven te verrichten. Nu ons gebleken was, dat 

 de reactie, die zich eventueel in een overgangspunt af zou moeten 

 spelen , 



2 rac. 4 aq. ^£- d ~\- l 5 aq. ~\- 3 H 2 O 



was, hebben wij getracht tensimetrisch dit punt op te sporen. 

 Tevergeefs echter; nu zou dat aan dezelfde oorzaak kunnen worden 

 toegeschreven als bij de strychninetartraten. Immers uit de Tabel 19 

 blijkt ten duidelijkste, dat het anhydrische racemaat geen mengsel 

 der enkeltartraten is, dat het racemaat zich dus ook hier bij water- 

 onttrekking niet noodzakelijk in de enkeltartraten behoeft te splitsen. 

 Maar uit het hier volgende onderzoek der oplosbaarheden zal blijken, 

 dat er nog een andere reden is en wel de meest klemmende, die 

 maar mogelijk is, nl. dat er hoogstwaarschijnlijk heelemaal geen 

 dergelijk overgangspunt in dit systeem optreedt. 



