Hierbij zijn nog eenige resultaten gevoegd, afgeleid uit 

 tijdsbepalingen, in 1860 volbragt. 



Van de zeventien opgegevene vergelijkingen zijnerzeven, 

 gevonden uit drie tijdsbepalingen; zijnde de eerste en 

 dorde verrigt door middel van eene ster in lier Oosten of 



Westen, en de middelste door middel van eene ster in 

 het Westen of Oosten. De resultaten, op die wijze ver- 

 kregen, zijn onafhankelijk van den gang des chronometers. 



Bij het afleiden der overige tien vergelijkingen waren 

 geene drie tijdsbepalingen beschikbaar, en derhalve moest 

 het resultaat der eerste tijdsbepaling door middel van den 

 aangenomen 1 gang tot het oogenblik, waarvoor de tweede 

 tijdsbepaling gold, herleid worden. Hierbij bestaat het 

 nadeel , dat indien de avondgang eens van den algemcencn 

 gang des chronometers verschilt, alsdan hierdoor alleen 

 een verschil tusschen de resultaten der beide tijdsbepa- 

 lingen ontstaan moet, hetgeen men dan gevaar loopt aan 

 buiging toe te schrijven. Ofwel, indien er buiging bestaat, 

 vindt men haar te groot of te klein. Er bestond echter 

 de gelegenheid dezen invloed te elimineren , daar op de 

 avonden waarop slechts twee tijdsbepalingen aanwezig 

 waren, dan eens de Oostelijke, dan eens de Westelijke 

 ster het eerste genomen was, en de invloed van een 1 

 verkeerd aangenomen 1 gang in beide gevallen tegengesteld is. 



Een oogopslag is voldoende om te doen zien, dat met 

 geene zekerheid eenig verschil is aan te toonen tusschen 

 de resultaten verkregen uit twee sterren, eerst W. dan O., 

 en uit twee sterren , eerst O. dan W. 



De middens zijn: 

 uit 7 result. verkregen uit drie sterren — 4",4 



7 » » » twee n (eerst W. dan O.) — 4,5 



5 » » » » » (eerst O. dan W.) — 4,6 



derhalve nagenoeg identiek. 



i^ nu het verschil van de uitkomsten der tijdsbepalingen, 

 door middel van eene ster in het Oosten en eene ster in 

 het Westen aan buiging toe te schrijven, dan bewijst het 



