15 



nemingen, er /.eer dikwijls, ook bij ongunstig weder, in 

 slaagden dezelfde sterren waar te nemen, waardoor de 

 afgeleide lengteverschillen onafhankelijk werden van de 

 lonten m de regte opklimmingen der gebruikte stenen. 



§ IV. Over de wijze van berekening en hel afleid en 

 der resultaten. 



a. Reeds hoven is medegedeeld dat de tijdsbepalingen 

 met het nieuwe universaal-instrument van Pistor en Mar- 

 tins aan heide zijden van den meridiaan vérrigt, aanmer- 

 kelijk verschillende; uitkomsten gaven, die echter, doorliet 

 invoeren van eene buiging des kijkers als onbekende , groo- 

 tendeels weggeruimd werden. I > ij dit onderzoek werd we- 

 der, zooals in het vorige verslag, (zie 8 ste bijlage) het 

 uitwerksel der buiging eenvoudig evenredig aan den 

 sinus van den zen iths-afs tand der ster aangenomen, daar 

 het niet te verwachten was, dat de invoering van no» 

 andere termen tot een naauwkeuriger resultaat zonde leiden. 



De buiging dus gelijkstellende aan b sin. z, gaf de ver- 

 gelijking der tijdsbepalingen in het oosten en in het wes- 

 ten volhragt, eene negatieve waarde van 6, namelijk b = 

 — 4",a0, (zie 5 C bijlage) ten bewijze dat, zoo het verschil 

 van de resultaten der tijdsbepalingen, in het oosten en in 

 het westen volhragt , werkelijk aan buiging is toe te schrij- 

 ven, alsdan het oculair-einde meer doorbuigt dan het ob- 

 jektief-einde. 



Gaarne had ik door bepaalde proefnemingen, met be- 

 hulp van twee op elkander gerigte collimatoren willen on- 

 derzoeken, of zich werkelijk langs dien weg eene buiging 

 van 4",B0 in den horizon liet aanwijzen , doch daartoe ont- 

 brak mij de gelegenheid. Wel had ik kijkers genoeg tot 

 mijne beschikking, om als collimatoren te gebruiken, maar 

 alras bleek het mij na eenige proefnemingen, dat zonder 



